II SA/Wr 836/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 23 marca 2000 r. Nr XIX/603/00 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla Osiniec we Wrocławiu postanawia sprostować oczywiste omyłki pisarskie w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 stycznia 2014 r. w ten sposób, że w sentencji w miejsce "9 stycznia 2013 r." wpisać "9 stycznia 2014 r.". Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014 r., błędnie oznaczonym jako postanowienie z dnia 9 stycznia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. P. na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 23 marca 2000 r. Nr XIX/603/00 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla Osiniec we Wrocławiu. W sentencji postanowienia w dwóch miejscach omyłkowo podano błędną datę jako 9 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Stosownie natomiast do art. 166 powyższej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W orzecznictwie aktualny jest pogląd, iż "sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt IIGZ 109/10). W rozpoznawanej sprawie Sąd omyłkowo wskazał dzień 9 stycznia 2013 r. jako datę rozpoznania sprawy i wydania postanowienia. Wskazana omyłka ma charakter oczywisty i wystąpiła wbrew zamierzeniom Sądu, jej zaś sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Sąd postanowił z urzędu dokonać sprostowania postanowienia na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego orzekł jak w sentencji.