II SA/Wr 839/14
PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-12-22
Skład orzekający: Władysław Kulon
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości obiektu budowlanego, w szczególności czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został oddalony, ponieważ strona skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca ograniczył się do ogólnikowych stwierdzeń o braku podstaw do wykonania prac i braku środków finansowych, nie przedstawiając przy tym żadnych konkretnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń.Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa złożyła skargę na decyzję organów nadzoru budowlanego nakazującą usunięcie nieprawidłowości w budynku, w tym remont balkonów, elewacji, dachu, klatki schodowej i instalacji CO. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji w zakresie remontu balkonów, argumentując brak podstaw do wykonania prac w zakreślonym terminie oraz brak możliwości zorganizowania środków finansowych. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. Pl. N.T. [...] we W. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r., Nr [...] w zakresie jej pkt. 1 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. Pl. N. T. [...]we W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości obiektu budowlanego poprzez doprowadzenie do odpowiedniego stanu technicznego balkonów budynku postanawia oddalić wniosek.
Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. Pl. N.T. [...] we W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. (Nr[...]), którą nakazano usunięcie nieprawidłowości obiektu, tj.:
1. doprowadzenie do właściwego stanu technicznego balkonów budynku poprzez:
- skucie posadzek, demontaż bocznych balustrad stalowych i obróbek blacharskich, skucie luźnych części betonu,
- naprawę płyt konstrukcyjnych balkonów,
- wykonanie warstwy spadkowej płyt balkonowych, izolacji przeciwwodnej z montażem obróbek blacharskich i warstwy ochronnej izolacji,
- montaż nowych balustrad stalowych,
- malowanie płyt balkonów,
- montaż płyt włóknowo - cementowych gr. 8 mm w kolorze szarym do czoła balustrad przednich,
2. doprowadzenie do właściwego stanu technicznego elewacji budynku poprzez:
- usunięcie uszkodzonych tynków,
- demontaż płyt eternitowych,
- uzupełnienie tynków i okładzin w miejscach ich braku (w miejscach spękań ścian należy zastosować pasy z siatki tynkarskiej),
3. doprowadzenie do właściwego stanu technicznego dachu poprzez:
- oczyszczenie z rdzy obróbek blacharskich, pomalowanie farbą rdzochronną
- wymianę czapek kominowych,
4. doprowadzenie do właściwego stanu technicznego klatki schodowej w budynku poprzez:
- wymianę stolarki okiennej,
- montaż podokienników wewnętrznych,
- naprawę pęknięć ścian,
5. doprowadzenie do właściwego stanu technicznego instalacji c.o. w budynku poprzez wykonanie izolacji poziomów instalacji c.o. w piwnicy.
Jednocześnie wskazano, że obowiązki określone pkt. 1 należy wykonać do dnia 31 grudnia 2014 r., natomiast pozostałe do dnia 31 maja 2015 r.
W złożonej skardze strona wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. w zakresie obowiązków wskazanych w pkt. I z uwagi na brak podstaw do ich wykonania w zakreślonym terminie jak również brak możliwości "zorganizowania" środków finansowych na ten cel.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Stosownie do postanowień art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Postanowienie, o którym mowa powyżej sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
Stosownie do powyższych uregulowań normatywnych zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 "uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., I FSK 983/08).
Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu, powinien natomiast mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględnić wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (postanowienie NSA z 13.09.2005r., sygn. akt II OZ 750/05, nieopubli.).
Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20.12.2004 r., sygn. akt GZ 138/04, nieopubl.).
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, LEX nr 192964).
Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne
Rozpoznając zatem wniosek strony skarżącej w zakresie tak rozumianych przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. uznać należy, że nie może on zostać uwzględniony. Przede wszystkim zważyć należy, że w złożonym wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej jedynie ogólnikowo wskazał na brak podstaw do nałożenia określonego pkt. 1 decyzji PINB dla miasta W. obowiązku wykonania prac w oznaczonym terminie oraz brak możliwości "zorganizowania" środków finansowych na ten cel. Tymczasem, aby stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Tak jak podkreślono wyżej, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu. Nadto zauważyć należy, że zawarte we wniosku wywody powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco okoliczności obrazujących sytuację faktyczną wnioskodawcy. Oczywiście uzasadnienie wniosku nie stanowi wymogu formalnego, lecz jego materialno – prawną argumentację. Z tego też względu jego treść nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia. Podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał możliwości zajścia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Zaniechał bowiem wskazania jakichkolwiek dokumentów źródłowych odzwierciedlających, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w tym obrazujących jego sytuację majątkową. Nie poparte z kolei żadnym dowodem twierdzenia nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej.
Niezależnie jednak od powyższego, czyniąc zadość obowiązkowi uwzględnienia z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujących o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, Sąd rozpoznający tę kwestię nie dopatrzył się w niniejszej sprawie przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wyjaśnić również należy, że brak uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie oznacza przesądzenia niezasadności wniesionej skargi.
Mając na względzie zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego i kierując się dyspozycją art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło