II SA/Wr 84/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 84/15 w sprawie ze skargi J.B. i W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 13 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od postanowienia wszczynającego postępowanie rozgraniczeniowe granic nieruchomości postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę J. B. i W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 13 października 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od postanowienia wszczynającego postępowanie rozgraniczeniowe granic nieruchomości. Doręczając w dniu 21 lipca 2015 r. powyższy wyrok pouczono skarżącego, że przysługuje od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. W dniu 20 sierpnia 2015 r. skarżący złożył sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od opisanego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W rozpoznawanej sprawie - wbrew pouczeniu - skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącego, którzy nie jest żadną z osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Tym samym sporządzona przez niego osobiście skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji kierując się dyspozycją z art. 178 p.p.s.a.