II SA/Wr 841/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku D. P. i M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Decyzją z [...] (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza N. z dnia [...] ([...]) w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. W skardze na powyższą decyzję, wniesioną przez D. P. i M. P., zawarto m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżących organ powinien wyznaczyć dłuższy niż trzymiesięczny termin na wykonanie decyzji, bowiem odpady zostały zlokalizowane na płytach i zabezpieczone folią, zaś usunięcie odpadów wymaga zaangażowania środków technicznych i uzgodnień z Regionalną Instalacją Przetwarzania Odpadów Komunalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 VII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa do złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na skarżącym. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, tj. powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia merytoryczną ocenę takiego wniosku, a tym samym jego pozytywne rozstrzygnięcie (tak NSA w postanowieniu z 18 VIII 2010 r., II FSK 1843/10, publ. CBOSA). W rozpoznawanym przypadku w skardze w ogóle nie określono, która z przesłanek z art. 61 § 3 ppsa miałaby tu zachodzić. Zawarta w skardze argumentacja skierowana jest w istocie przeciwko zawartemu w decyzji merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy w zakresie wyznaczonego przez organy terminu usunięcia odpadów, zaś nie wskazuje na okoliczności istotne dla wstrzymania decyzji, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W takim stanie rzeczy Sąd orzekł na zasadzie art. 61 § 3 i 5 ppsa.