II SA/Wr 844/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi G. L. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 października 2025 r. nr 1018/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 13 listopada 2025 r. G. L. (dalej: skarżący), działając przez pełnomocnika B. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 października 2025 r. nr 1018/2025 uchylające w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Jeleniej Górze z dnia 16 lipca 2025 r. nr 71/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego oświadczenie którym z podmiotów wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jest B. K. – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego poprzez wydanie przesyłki adresatowi w placówce pocztowej w dniu 19 grudnia 2025 r., zgodnie z z.p.o. (k. 10 akt sądowych), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynność wskazana w wezwaniu nie została wykonana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z akt niniejszej sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest B. K. Jak już wspomniano, wezwanie zostało skutecznie doręczone adresatowi w dniu 19 grudnia 2025 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 26 grudnia 2025 r. Jeżeli jednak ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W związku z tym, że ostatni dzień terminu przypadł na dzień ustawowo wolny od pracy (Boże Narodzenie), termin do wykonania czynności wskazanej w wezwaniu zakończył się z upływem następnego dnia po dniach wolnych od pracy, tj. 29 grudnia 2025 r. (poniedziałek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.