II SA/Wr 846/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 27 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." sp. z o.o. z siedzibą w Ż. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zarządzić zwrot całego uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania poprzez złożenie do akt: a) 48 odpisów skargi, b) pełnomocnictwa podpisanego przez osobę umocowaną do składania oświadczeń woli w imieniu spółki lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego wskazanie, którą z osób wymienionych w art. 35 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest J. N., c) oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu określającego umocowanie osoby podpisanej pod pełnomocnictwem do reprezentowania spółki (wyciąg z KRS). W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie doręczono w dniu 12 stycznia 2017 r. (potwierdzenie odbioru: k. 25 akt sądowych). Pismem z dnia 17 stycznia 2017 r., nadanym za pośrednictwem Poczty Polskiej SA w dniu 18 stycznia 2017 r., J. N. poinformował, że uzupełnia wskazane braki formalne skargi. Do pisma dołączono 48 odpisów skargi, oryginał pełnomocnictwa i wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a,. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a. in principio). Natomiast na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie skarga była obarczona brakiem formalnym polegającym na tym, że nie dołączono do niej 48 jej odpisów. Brak ten został na wezwanie Sądu uzupełniony w terminie. Podobnie Sąd uznał, że uzupełniono brak formalny skargi, ponieważ nadesłano informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego. Z informacji tej wynika, kto jest uprawniony do reprezentacji skarżącej spółki (prezes zarządu lub prokurent). Natomiast nie uzupełniono w terminie braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa podpisanego przez osobę umocowaną do składania oświadczeń woli w imieniu spółki lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego wskazanie, którą z osób wymienionych w art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. jest J. N.. Trzeba bowiem powiedzieć, że w myśl art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Dalej zaznaczyć trzeba, że zgodnie z art. 35 § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. W tym kontekście Sąd stwierdził, że skarga do sądu została podpisana przez J. N., który określił siebie jako pełnomocnika spółki. Do skargi dołączono pełnomocnictwo z dnia 14 listopada 2016 r. (k. 4 akt sądowych), jednak w ocenie Sądu nie było ono wystarczające dla uznania, że J. N. może działać jako pełnomocnik skarżącej spółki, a więc nie pozwalało na nadanie skardze dalszego obiegu. Omawiane pełnomocnictwo nie zawiera bowiem informacji wskazującej na to, że J. N. jest pracownikiem skarżącej spółki (sam pełnomocnik też takiej okoliczności nie wskazał). Nadto wskazane pełnomocnictwo nie zawiera informacji wskazującej na to, że J. N. jest adwokatem lub radcą prawnym. W tym stanie rzeczy zasadne było wezwanie do uzupełnienia braku skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa podpisanego przez osobę umocowaną do składania oświadczeń woli w imieniu spółki lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego wskazanie, którą z osób wymienionych w art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. jest J. N.. W odpowiedzi na to wezwanie do akt sądowych złożono ponownie pełnomocnictwo datowane na dzień 14 listopada 2016 r. wskazujące, że prezes zarządu skarżącej spółki i prokurent spółki udzielają pełnomocnictwa J. N.. Ani w pełnomocnictwie, ani w piśmie z dnia 17 stycznia 2017 r., do którego je dołączono (k. 14 i 15 akt sądowych) nie wyjaśniono jednak, którą z osób wymienionych w art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. jest J. N.. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że omawiany brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie, a to z tej przyczyny, że w terminie 7-dniowym nie doręczono pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą spółkę osobie podpisanej pod skargą, czyli J. N., ze wskazaniem, którą z osób wymienionych w art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. jest J. N.. Sąd przyjął przy tym, że pełnomocnik przedsiębiorcy umocowany jako jego pracownik powinien wykazać istnienie stosunku pracy a wykazanie istnienia stosunku pracy jako podstawy pełnomocnictwa procesowego może nastąpić przez złożenie tej treści oświadczenia strony, potwierdzonego przez pełnomocnika o pozostawaniu w stosunku pracy. Nieprzedstawienie na wezwanie sądu dokumentu legitymującego pełnomocnika do udziału w sprawie powoduje niedopuszczalność wniesionej przez niego skargi. Sąd w niniejszej sprawie przyjął przy tym, że gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył należycie sporządzonego pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, czyli złożenia pełnomocnictwa, należy skierować do wnoszącego pismo pełnomocnika, co wynika z art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Co prawda przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. nakazuje wezwać stronę do uzupełnienia pisma, które nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymagań formalnych, ale w wypadku pisma wnoszonego przez pełnomocnika wezwanie do złożenia pełnomocnictwa nie powinno być kierowane do strony (zob. postanowienie WSA w Opolu z 5 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 1225/01, opubl. ONSAiWSA z 2004 r. Nr 3, poz. 53). W tym stanie rzeczy uznać należało wezwanie doręczone do rąk osoby określającej siebie jako reprezentanta strony skarżącej za skuteczne wobec strony skarżącej (art. 34 p.p.s.a.). Reasumując, trzeba więc powiedzieć, że skardze obarczonej brakiem formalnym, który nie został uzupełniony, nie można nadać dalszego biegu. W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 orzec jak w pkt I sentencji postanowienia. Jeżeli chodzi o pkt II sentencji, Sąd wskazuje, że strona skarżąca uiściła na poczet wpisu sądowego łącznie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), przy czym stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosił 100 zł (słownie: sto złotych). Wobec treści pkt I sentencji postanowienia zastosowanie znajdzie jednak art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., na podstawie którego zwrot całego uiszczonego wpisu sądowego następuje z urzędu po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.