II SA/Wr 85/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku R. T. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 kwietnia 2019 r. w sprawie II SA/Wr 85/19 w sprawie ze skargi R. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z 1.04.2019 r. w sprawie II SA/Wr 85/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę R. T. na decyzję Wojewody [...] z [...].11.2018 r. ([...]), którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...].09.2018 r. ([...]). Na podstawie tej decyzji orzeczono o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego w miejscowości [...][...]. Opisany wyrok zapadł po rozpoznaniu sprawy na rozprawie w dniu 1.04.2019r. Skarżący nie był na niej obecny. W doręczonym osobiście skarżącemu w dniu [...].03.2019 r. zawiadomieniu o terminie rozprawy (dowód: ZPO k. 26 akt), pouczono skarżącego, że w sprawach, w których oddalono skargę, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku, zaś złożenie wniosku po tym terminie jest czynnością bezskuteczną. Postanowieniem z 10.05.2019 r. Referendarz Sądowy stwierdził prawomocność wskazanego wyżej wyroku od dnia 3.05.2019 r. Pismem z [...].12.2019 r. skarżący wniósł o udzielenie informacji na temat etapu na jakim znajduje się jego skarga. Nadto powołując się na sytuację osobistą związaną z konfliktem rodzinnym w wyniku którego musiał opuścić dom rodzinny oraz podpadł w depresję, skarżący oświadczył, że składa ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia (jeżeli takie zapadło). Jako przyczynę, dla której dopiero teraz złożył taki wniosek, skarżący podał brak dostarczania korespondencji oraz stan chorobowy, które są okolicznościami niezależnymi od niego. Podniósł również okoliczność związaną z długotrwałym oczekiwaniem na rozstrzygnięcie w sprawie, ponieważ jego wolą jest dążenie do przywrócenia utraconej ojcowizny. Dlatego jako obywatel ma prawo chronić wyższą wartość, którą jest prawo do mieszkania na ojcowiźnie, którą odziedziczył. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 141 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej: "p.p.s.a." w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że warunkiem sporządzenia przez Sąd uzasadnienia wyroku oddalającego skargę jest złożenie przez stronę stosownego wniosku. Skuteczność tego wniosku zależna jest jednak od dochowania przez wnioskodawcę siedmiodniowego terminu, biegnącego od dnia ogłoszenia wyroku oddalającego skargę, a w wypadku wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym – od dnia doręczenia sentencji. W rozpatrywanej sprawie wyrok został ogłoszony na rozprawie dnia 01.04.2019 r., wobec tego termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia liczony był od dnia ogłoszenia wyroku, zatem upłynął z dniem 7.04.2019 r. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Powyższe warunki muszą zostać spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy odnosząc się do warunków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku przyjąć należy, że został on złożony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz spełniona została przesłanka wynikająca z art. 87 § 4 p.p.s.a., bowiem skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wydanego w przedmiotowej sprawie wyroku. W ocenie Sądu, okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu, nie dają jednak podstawy do jego uwzględnienia. Skarżący uzasadnił uchybienie terminu złym stanem zdrowia, a także nieprawidłowym dostarczaniem korespondencji. Z kilku powodów wskazane okoliczności nie uzasadniają przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Po pierwsze, skarżący był informowany na każdym etapie postępowania o swoich prawach i obowiązkach. W zawiadomieniu o terminie rozprawy, które skarżący odebrał osobiście pod wskazanym w skardze adresem [...][...], pouczony został o tym, że brak stawiennictwa na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Poinformowano również skarżącego o treści art. 141 § 2 p.p.s.a. i skutkach złożenia po terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę. Analiza akta sprawy nie potwierdza również twierdzenia na temat nieprawidłowi związanych z doręczaniem korespondencji adresowanej do skarżącego. Przyjdzie przy tym zauważyć, że nie można uchybić terminowi, którego bieg się nie rozpoczął, a tym samym nie można oczekiwać w takim przypadku zastosowania instytucji przywrócenia terminu zarezerwowanej dla sytuacji przeciwnej. Tymczasem w sprawie skarżący upatruje braku swojej winy w uchybieniu terminu właśnie w braku dostarczania korespondencji. Po drugie należy pokreślić, że przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Jednakże nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał na depresję. Jednakże na okoliczność choroby, czy też złego stanu zdrowia uniemożliwiającego dokonywania czynności procesowych skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, które mogły by uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnienia skarżącego wskazują, że jego problemy zdrowotne nie mają niespodziewanego lub nagłego charakteru. Przyjdzie bowiem zauważyć, że pomimo powoływania się na stan depresji, skarżący był w stanie sporządzić osobiście odwołanie od decyzji organu I instancji, a późnej złożyć obszerną skargę do sądu administracyjnego. Z kolei na etapie postępowania sądowego skarżący - na wezwanie Sądu – uiścił wpis od skargi. Z tego wynika, że stan zdrowia skarżącego nie był przeszkodą, która uniemożliwiała jego osobiste działania. Skarżący mógł zatem dowiedzieć się o treści zapadłego wyroku, jak również wystąpić z wnioskiem o sporządzenie jego uzasadnienia. Obecność skarżącego na rozprawie nie była przy tym obowiązkowa, co oznacza, że nie stanowiło to przeszkody do wydania wyroku. Z przedstawionych zatem przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby zły stan zdrowia stanowił przeszkodę tego rodzaju, że uniemożliwiała ona dokonanie w terminie czynności procesowej lub przynajmniej posłużenie się w tym celu osobą trzecią. Złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest czynnością skomplikowaną i nie wymaga osobistego stawienia się w sądzie. Dlatego też Sąd uznał powoływane przez skarżącego okoliczności za niewystarczające do stwierdzenia, że w czasie biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie tej czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem skarżącego i było od niego całkowicie niezależne. Skarżący wiedząc o swoim złym stanie zdrowia, jak i o toczącym się postępowaniu przed sądem administracyjnym wszczętym z jego skargi, jako osoba dbająca należycie o swoje interesy, powinien przedsięwziąć takie środki, aby jego prawa były odpowiednio zabezpieczone (np. zwracając się o przyznanie prawa pomocy w osobie adwokata lub radcy prawnego). Mając na uwadze powyższe i ustawowe wymogi wynikające z art. 87 § 2 p.p.s.a., stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się skarżący nie mogą - zdaniem Sądu - stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.