II SA/Wr 868/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 30 września 2025 r. nr IF-O.7840.1.452.2024.JP w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 10 listopada 2025 r. A. M. (dalej: skarżący) wniósł przez platformę ePUAP skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w sentencji. Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi, poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej oraz oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została przesłana na adres ePUAP skarżącego i uznana za doręczoną 14 stycznia 2026 r. (zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia pierwsze upd utworzono 30 grudnia 2025 r., drugie 7 stycznia 2026 r. – k. 34). Wobec powyższego termin otwarty do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął 21 stycznia 2026 r. (środa). Do dnia wydania niniejszego postanowienia wezwania pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej w skrócie jako p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak stanowi art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo musi zawierać podpis strony, natomiast zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania strony oraz numer PESEL strony wnoszącej pismo. Wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22). W myśl art. 74a p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo; 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny; 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny. Jeżeli strona zrezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, sąd doręcza pismo w sposób określony dla pisma w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego. Oświadczenie o rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej składa się w formie dokumentu elektronicznego (§ 2). W celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające (§ 3): 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (§ 4). Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (§ 5). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (§ 7). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). W przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone sąd umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego w systemie teleinformatycznym sądu przez okres co najmniej trzech miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz do informacji o dacie uznania pisma za doręczone i datach wysłania zawiadomień, o których mowa w § 3 i 6 (§ 9). W realiach niniejszej sprawy skarżący został wezwany za pośrednictwem platformy ePUAP, do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni oraz pouczony o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania czynności wskazanych w wezwaniu. Zgodnie z upd znajdującym się w aktach sprawy, wezwanie uznano za doręczone 14 stycznia 2026 r., wobec czego termin otwarty na usunięcie braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z 21 stycznia 2026 r., co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że skarżący został także wezwany do uiszczenia wpisu od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi i z tych obowiązków również się nie wywiązał. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 220 § 3a p.p.s.a. skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, od której pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem skarżący pomimo stosownych wezwań nie uiścił wpisu od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za jej wydruk to zgodnie z przywołanymi regulacjami podlegała ona również odrzuceniu z tego powodu. W tych okolicznościach, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 i 3a p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.