II SA/Wr 87/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia odrzucono skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 87/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uwzględniając skargę A. M. na decyzję Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, uchylił decyzję I i II instancji, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził zwrot kosztów postępowania od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz skarżącego. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony w dniu 4 stycznia 2008 r. pełnomocnikowi skarżącego, adwokatowi J. M. W dniu 11 stycznia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo skarżącego A. M. z dnia 8 stycznia 2008 r., sporządzone przez niego osobiście i nazwane zażaleniem, w którym skarżący podjął polemikę z motywami wyroku z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 87/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Pismo skarżącego z dnia 8 stycznia 2008 r. należy uznać za skargę kasacyjną, którą A. M. sporządził osobiście, na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 87/07, bowiem z treści tego pisma wynika, że skarżący kwestionuje powyższe orzeczenie. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepis art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl zaś § 3 art. 175 skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Z treści art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie skarżący korzysta z pomocy fachowego pełnomocnika, będącego adwokatem, a zatem nie ma przeszkód, aby ewentualna skarga kasacyjna została sporządzona przez osobę do tego uprawnioną. W tym stanie rzeczy – zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.