II SA/Wr 87/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uznania za uzasadnioną skargi na bezczynność wierzyciela postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 stycznia 2011 r. W. K, zastępowana przez pełnomocnika adw. B. J. G., wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za uzasadnioną skargi na bezczynność wierzyciela – stwierdzając jednocześnie, że jest to odwołanie inwestora w trybie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.). Do skargi tej dołączono pełnomocnictwo podpisane przez W.K. upoważniające adw. B.J.G. "do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy – odwołanie do WSA w trybie art. 20 ust. 2 ustawy o s.k.o". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2011 r., pismem z dnia 16 lutego 2011 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od otrzymania tego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi albo uwierzytelnionego odpisu takiego pełnomocnictwa oraz nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi. Pismo z dnia 16 lutego 2011 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 lutego 2011 r., jednak w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków skargi. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że – jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia i co trafnie podkreślono w odpowiedzi na skargę – zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z postanowień, na które może zostać wniesiona skarga do sądu administracyjnego, gdyż jest to postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które nie służy zażalenie. Stosownie bowiem do treści 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej u.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl zaś § 3 art. 3 u.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Podkreślić nadto trzeba, iż gdyby – zgodnie z literalnym brzmieniem treści skargi oraz z treścią dołączonego do skargi pełnomocnictwa – przyjąć, że nie jest to skarga na wyżej wymienione postanowienie, lecz "odwołanie inwestora w trybie art. 20 ust. 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych", to takie "odwołanie" nie jest żadnym z aktów, o jakich mowa w art. 3 § 2 u.p.s.a. Zauważyć przy tym wypada, iż przepisy ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych także nie przewidują sądowej kontroli w tym zakresie, a więc nie zachodzi tu sytuacja, o jakiej mowa w § 3 art. 3 u.p.s.a. Z uwagi na powyższe należy dojść do wniosku, że nawet gdyby uznać dołączone do pisma z dnia 11 stycznia 2011 r. pełnomocnictwo za wystarczające do skutecznego złożenia skargi (odwołania inwestora w trybie art. 20 ust. 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych), to i tak skarga ta ("odwołanie inwestora") podlegałaby odrzuceniu zarówno z powodu nie złożenia w wyznaczonym terminie 2 egzemplarzy odpisów skargi, jak i ze względu na fakt, iż nie dotyczy ona żadnego z aktów, o jakich mowa w art. 3 § 2 i 3 u.p.s.a. W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 i 3 u.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji postanowienia.