II SA/Wr 87/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-02-25

Skład orzekający: Władysław Kulon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia powinna zostać odrzucona przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Termin ten liczy się od dnia doręczenia rozstrzygnięcia stronie lub jej pełnomocnikowi, a doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu przechowywania przesyłki przez operatora pocztowego. W konsekwencji skarga wniesiona po tym terminie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Strona A. H. złożyła skargę na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 listopada 2024 r. dotyczące nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Postanowienie to zostało dwukrotnie awizowane pełnomocnikowi strony skarżącej, jednak przesyłka nie została przez niego odebrana. Skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu liczonym od dnia doręczenia postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę i zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 listopada 2024 r. Nr 1219/2024 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, bowiem zaskarżone postanowienie dwukrotnie awizowano pełnomocnikowi strony skarżącej w dniach 26 listopada i 4 grudnia 2024 r., lecz przesyłka nie została skutecznie podjęta przez pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 39 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej zwana "K.p.a."), w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1 i § 2 pkt 1, organ administracji publicznej doręcza pisma przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640). W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. (art. 43 K.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). Zgodnie z powyższymi przepisami należało przyjąć, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 grudnia 2024 r., zaś trzydziestodniowy termin do wniesieni skargi upłynął w dniu 9 stycznia 2025 r. Z tych względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. Rozstrzygnięcie w punkcie drugim sentencji wynika z konieczności zastosowania przepisu art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło