II SA/Wr 873/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. i M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym opłaty sądowe od wniosków o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi D., M., J. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 5 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: udzielić prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych od zażaleń na postanowienia i zarządzenia w przedmiocie wniosków o wyłączenie sędziów. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przyznania D.W. i M. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 27 września 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II OZ 813/13) oddalił zażalenie wnioskodawców złożone na ww. postanowienie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 12 lipca 2013 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów wnioskodawcy ponownie wystąpili o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W złożonych w dniu 12 listopada 2013 r. dwóch wnioskach o przyznanie prawa pomocy wskazano, że zakres zwolnienia dotyczy "opłat od spraw w/w/" k. 194 akt i "opłat od wniosków o wyłączenie sędziów" k. 229. W uzasadnieniu wniosków podali, że uzyskiwany przez nich łącznie dochód wynosi 2.738 zł, a wśród posiadanych składników majątkowych wymienili udziały we własności działek gruntu o łącznej pow. 2.500 m². W piśmie z dnia 2 lutego 2014 r. (k. 216) wnioskodawcy oświadczyli, że nie pobierając świadczeń z pomocy społecznej, a kredyt jest "ich sprawą" i "dane takie są chronione, a oni nie mają zaufania do urzędników". Dodali, że dane o ich sytuacji materialnej są Sądowi znane, a "wysokość ich wydatków jest taka jak w złożonych poprzednio dokumentach". Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 lutego 2014 r. odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z dnia 11 marca 2014 r. skarżący wnieśli sprzeciw, w którym podnieśli, że powyższe orzeczenie jest niesprawiedliwe, co uzasadnia jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższego, Sąd mając na uwadze zebrany materiał dowodowy, ponownie rozpoznał wniosek skarżących o przyznanie im prawa pomocy. Stosownie do treści z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze oraz uwzględniając obecny etap postępowania i okoliczności sprawy uznać należy, że zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych od zażaleń na postanowienia i zarządzenia w przedmiocie wniosków o wyłączenie sędziów. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.