II SA/Wr 877/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania do rozpoznania organowi odwoławczemu postanawia odrzucić skargę. [...] sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie przekazania odwołania do rozpoznania organowi odwoławczemu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 stycznia 2019 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 9 stycznia 2019 r., a zatem zakreślony termin do usunięcia stwierdzonego braku upłynął wraz z dniem 16 stycznia 2019 r. W oznaczonym terminie strona nie usunęła braku formalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa powyżej, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia. Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Tym samym niniejsza skarga podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji postanowienia, kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.