II SA/Wr 887/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej A. we W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 20 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych związanych z przebudową elewacji czołowej parteru w obrębie sklepu spożywczego wraz z zabudową podcienia budynku w zakresie zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej A. we W. na postanowienie o kosztach postępowania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 887/14 postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 887/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt 1) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; w pkt 2) stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku oraz w pkt 3) zasądził od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz strony skarżącej kwotę 740 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został ustanowionemu przez stronę skarżącą pełnomocnikowi, w dniu 25 marca 2015 r. (k. 63 akt sądowych). Pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. (data osobistego złożenia na biurze podawczym Sądu) pełnomocnik strony skarżącej złożył pismo procesowe zatytułowane "Skarga kasacyjna" dotyczące postanowienia zawartego w pkt 3) wyroku dotyczącego zasądzonych do zwrotu kosztów postępowania w kwocie 740 zł. Zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 200, art. 205, art. 210 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), poprzez uznanie, że stronie skarżącej należy się tylko zwrot kosztów opłaty sądowej od skargi w kwocie 500 zł plus 240 zł tytułem kosztów zastępstwa jednego pełnomocnika, bez zwrotu od organu kosztów opłaty skarbowej w kwocie 34 zł od udzielonych pełnomocnictw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że omawiane pismo pełnomocnika strony skarżącej, ze względu na przedmiot żądania oraz treść zaskarżonego wyroku należy uznać za zażalenie dotyczące zwrotu kosztów postępowania. Zgodnie z regulacją art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie służy stronie na rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej (w przedmiotowej sprawie strona skargi kasacyjnej nie składała). Jak zaznacza się w piśmiennictwie możliwość zaskarżenia zażaleniem rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania obejmuje także sytuacje, gdy rozstrzygnięcie to jest jednym z punktów wyroku. W takiej sytuacji przedmiotem zaskarżenia nie jest sam wyrok, lecz postanowienie zawarte w jego treści (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2005, s. 491). Zgodnie z brzmieniem art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie odpisu postanowienia będącego przedmiotem zaskarżenia. Z regulacji 197 § 2 p.p.s.a. wynika, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, zaś art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 25 marca 2015 r., natomiast zażalenie na zawarte w pkt 3) wyroku postanowienie o kosztach zostało złożone w dniu 21 kwietnia 2015 r., zatem z ewidentnym uchybieniem ustawowego terminu na dokonanie ww. czynności. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 194 § 2 i art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.