II SA/Wr 888/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Związku Gmin Z.M. z siedzibą w P. na zarządzenie pokontrolne D. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podjęcia działań celem dostosowania wprowadzonego uchwalonymi aktami prawa miejscowego obowiązku selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego D. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska we W. podjętego w przedmiocie podjęcia działań celem dostosowania wprowadzonego uchwalonymi aktami prawa miejscowego obowiązku selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych. Zgłaszając ten wniosek strona skarżąca podała, że zastosowanie się do zaskarżonego zarządzenia w wyznaczonym terminie skutkować będzie powstaniem nieodwracalnych szkód lub też trudnych do odwrócenia następstw. W celu dokonania zmian wskazanych przez organ skarżący musiałby całkowicie zmienić dotychczasowy system gospodarowania odpadami i ponownie rozpisać postępowanie przetargowe, a Zgromadzenie Związku musiałoby się zebrać w celu uchwalenia zmian prawa miejscowego. Procedura zmiany prawa miejscowego jest bardzo czasochłonna i skomplikowana, a jej wszczęcie wiązałoby się ze znacznymi kosztami. Po jej przeprowadzeniu konieczne byłoby przeprowadzenie akcji informacyjnej oraz poinformowanie wszystkich mieszkańców o zmianach i nowych przepisach w tym zakresie. W wypadku zaś ewentualnego uwzględnienia skargi przez Sąd, Związek musiałby ponownie przeprowadzać cała procedurę przywrócenia stanu poprzedniego, co rodziłoby ponowne koszty, naruszyłoby podstawowe zasady zaufania obywateli do państwa i powodowało niepewność w stosunkach na linii mieszkaniec – organ. Nie przesądzając, jakie merytoryczne rozstrzygnięcie może zapaść w niniejszej sprawie, a w szczególności, czy faktycznie wykonanie zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego może wywołać wskazywane w przytoczonym wyżej przepisie skutki, stwierdzić należy, iż na obecnym etapie postępowania istotne jest samo niebezpieczeństwo wystąpienia takich skutków. W realiach niniejszej sprawy niebezpieczeństwa takiego nie można wykluczyć. Wobec powyższego – na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji postanowienia.