II SA/Wr 89/02

PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-03-18

Skład orzekający: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz, Sędzia NSA Julia Szczygielska, Asesor WSA Anna Siedlecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w związku z zakończeniem postępowania egzekucyjnego i likwidacją samowoli budowlanej jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne, gdy postępowanie egzekucyjne, którego dotyczyło zaskarżone postanowienie, dobiegło końca, a samowola budowlana została zlikwidowana. W takiej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd umarza postępowanie wszczęte wniesieniem skargi.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., które uchyliło postanowienie Starosty Powiatowego w Ś. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia na M. K. za niewykonanie nakazu rozbiórki zabudowy części korytarza. Skarżący uznał postanowienie SKO za krzywdzące, jednak na rozprawie cofnął skargę, wskazując na zakończenie postępowania egzekucyjnego i likwidację samowoli budowlanej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz /sprawozdawca/, Sędzia NSA Julia Szczygielska, Asesor WSA Anna Siedlecka, Protokolant Katarzyna Grott, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Decyzją z dnia [...]/Nr [...]/ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. Ś. nakazał M. K. rozbiórkę wykonanej zabudowy części korytarza w budynku przy ul. Ś. [...] w K. na działce nr ew. [...],[...]. Po doręczeniu upomnień zobowiązanemu w dniach [...] i [...]organ ten wystawił tytuł wykonawczy z dnia [...]i złożył wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec M. K. w związku z niewykonaniem przez zobowiązanego rozbiórki ścianek działowych, domagając się jednocześnie zastosowania wobec zobowiązanego grzywny w celu przymuszenia jako środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym. Postanowieniem z dnia [...] nr [...]Starosta Powiatowy w Ś. Ś. na podstawie art. 32 § 2, art. 119 § 1 oraz 121 § 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. Nr 36 z 1991r., poz. 161 ze zm./ orzekł o nałożeniu na M. K. środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia w wysokości [...]. Zażalenie od powyższego tytułu wykonawczego złożył M. K. uzasadniając je tym, iż ścianka działowa stanowi ochronę przed dopływem zimnego powietrza w okresie jesienno-zimowym, a tym samym ochronę jego zdrowia. M. K. powołał się na orzeczenie Kolegium do Spraw Wykroczeń przy Sądzie Rejonowym w Ś. Ś. z dnia [...], uznające go winnym popełnienia wykroczenia określonego w art. 93 pkt 4 Prawa budowlanego, lecz odstępując od wymierzenia stronie kary. Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 144 kpa w związku z art. 18 i art. 20 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wydało w dniu [...] postanowienie uchylające zaskarżone postanowienie w całości i umarzające postępowanie egzekucyjne Starosty Powiatu Ś. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, iż powodem powyższego rozstrzygnięcia nie jest argumentacja zażalenia M. K., który zdaniem organu wciąż jest zobowiązany, zastosować się do ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę ścianki działowej, lecz brak właściwości Starosty Powiatu Ś. jako administracyjnego organu egzekucyjnego do wykonywania tytułów wykonawczych wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Funkcję organu nadzoru budowlanego I instancji jak zauważono sprawowali od 1990 r. kierownicy urzędów rejonowych administracji rządowej, zaś od 1 stycznia 1999 r. sprawują ją powiatowi inspektorzy nadzoru budowlanego. Te organy były zatem także organami egzekucyjnymi w egzekucji administracyjnej obowiązków niepieniężnych w myśl przepisu art. 20 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zakres ich działania od 1 stycznia 1999 r. określał przepis art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego, w brzmieniu tego przepisu ustalonym przez przepisy art. 90 pkt 9 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa /Dz. U. Nr 106, poz. 668 ze zm./. Przepis ten stanowił, iż do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, jako organu pierwszej instancji, należy wydawanie nakazów rozbiórek obiektów budowlanych. Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego był też do dnia 13 stycznia 2001 r. organem egzekucyjnym mogącym stosować środki egzekucyjne wobec zobowiązanych. Natomiast od dnia 14 stycznia 2001 r. stosownie do zmienionego brzmienia art. 20 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organem egzekucyjnym w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym z zakresu nadzoru budowlanego ustanowiony został wojewoda. W konkluzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło, iż starostowie powiatowi nie byli i nie są organami nadzoru budowlanego, a od dnia 1 stycznia 1999 r. są organami administracji architektoniczno-budowlanej I instancji. Właściwość wojewody w tych sprawach ulegnie zmianie w związku z wejściem w życie od dnia 29 listopada 2001 r. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. 125, poz. 1368/, która w art. 1 pkt 17 dodaje w art. 20 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nowe punkty 3 i 4 przewidujące, że organami egzekucyjnymi w zakresie obowiązków o charakterze niepieniężnym będą kierownicy wojewódzkich i powiatowych służb i inspekcji w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych w zakresie ich właściwości. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniósł M. K. uznając je za krzywdzące bowiem działania skarżącego jego zdaniem nie były przysłowiową samowolą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Skarżący na rozprawie w dniu [...]cofnął skargę podnosząc, iż postępowanie egzekucyjne w tej sprawie dobiegło końca zaś przedmiotowa samowola została zlikwidowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Czynność procesowa skarżącego nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/, postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło