II SA/Wr 89/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Halina Kremis, , , po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A w B. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 października 2007 r. Sygn. akt II SA/Wr 89/07 w sprawie ze skargi Spółki A w B. D. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: przywrócić stronie skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 25 października 2007 r. (Sygn.akt. II SA/Wr 89/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Spółki A w B.D. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia[...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Listem poleconym nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 18 grudnia 2007 r. pełnomocnikowi Spółki A z siedzibą w B. D. został doręczony wraz z uzasadnieniem wskazany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2007 r. Pełnomocnik strony skarżącej nadał i opłacił przesyłkę poleconą zawierającą skargę kasacyjną w Urzędzie Pocztowym Nr 32 we W., Rynek [...] w dniu 17 stycznia 2008 r. Skargę kasacyjną pełnomocnik wprawdzie skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu czyli Sądu właściwego, jednakże błędnie wskazał część adresu tego Sądu. Błąd w zaadresowaniu przesyłki polegał na błędnym podaniu części nazwy ulicy: zamiast ul. [...] nr [...] pełnomocnik zaadresował przesyłkę zawierająca skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na ul. [...] nr [...] . W pozostałym zakresie co do właściwości Sądu, nazwy Sądu, siedziby Sądu, kodu pocztowego i numeru budynku Sądu adres był prawidłowy. Wskazany błąd spowodował, że skarga kasacyjna nie została doręczona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego lecz za pośrednictwem poczty została zwrócona do kancelarii pełnomocnika w dniu 22 stycznia 2008 r. Pismem z dnia 22 stycznia 2008 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Argumentując zasadność przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że zdaje sobie sprawę, że dla ustalenia czy skarga została wniesiona w terminie nie wystarczy wskazanie, iż przesyłka ją zawierająca została wniesiona przed upływem zakreślonego w art. 177 § l p.p.s.a. terminu ale przesyłka ta powinna być skierowana do właściwego sądu –tj. sądu, który wydał zaskarżony wyrok. Przesyłka ta, jak podkreślił pełnomocnik strony skarżącej nie dotarła do Sądu z uwagi na błędne oznaczenie adresu w części dotyczącej nazwy ulicy siedziby Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik strony skarżącej podniósł przy tym, że zdaje sobie również sprawę z tego, że dokonując czynności w imieniu reprezentowanej strony jest zobowiązany do starannego działania jak i z tego , że ponosi odpowiedzialność za winę osób, którymi się posługuje. Jednakże argumentując dalej zwrócił uwagę, iż pomyłka w adresie polegająca na błędnym podaniu drugiego członu nazwy ulicy, przy której znajduje się siedziba Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie powinna skutkować jej zwrotem zwłaszcza, że przesyłka nadana była za pośrednictwem poczty, która jest profesjonalistą i monopolistą w zakresie wykonywania usług pocztowych polegających na przemieszczaniu i doręczaniu przesyłek poleconych w ramach powszechnej usługi pocztowej zgodnie z art. 47 ustawy z dnia 12 :czerwca 2003 r. Prawo pocztowe ( Dz.U. Nr 130 , poz.1188 ze zm.). Pełnomocnik strony skarżącej uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazał też, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ma siedzibę w mieście w którym nadano przesyłkę a ponadto jest tylko jeden. Dlatego też, w ocenie pełnomocnika strony skarżącej podanie wadliwie części nazwy ulicy przy której mieści się budynek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jako jedynej we W. tego rodzaju instytucji nie powinno stanowić przeszkody w doręczeniu do tego Sądu przesyłki za pośrednictwem poczty. Skoro urzędnik pocztowy przyjął w dniu 17 stycznia 2007 r. przesyłkę zaadresowaną do "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu" i nadał jej dalszy bieg, pełnomocnik miał podstawy do wniosku, że polecenie, to nie zawierało uchybień formalnych i zostanie zrealizowane. Pełnomocnik strony skarżącej przyznał przy tym, że każda działalność w tym profesjonalnego pełnomocnika związana jest z ryzykiem wystąpienia pomyłek wynikających z ułomności natury ludzkiej. Niektóre błędy zdarzają się nawet przy zachowaniu wymaganej staranności przez osoby je wykonujące i tak w jego ocenie było w niniejszej sprawie. Pełnomocnik na uzasadnienie swojego wniosku o przywrócenie terminu podniósł nadto, iż przygotowując się do złożenia skargi kasacyjnej od wymienionego na wstępie wyroku, odpowiednio wcześniej podjął starania by skarga kasacyjna została sporządzona, prawidłowo nadana i doręczona za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego oraz opłacona przez stronę skarżącą . Wszystkie te czynności, jak podkreślił w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, zostały wykonane w wymaganym prawem terminie (art. 177 p.p.s.a). Powołując się na bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazujące na okoliczności uzasadniające przywrócenia terminów do dokonania czynności procesowych (orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 5 lutego 1987 r sygn. akt IIIARN 36/8; z dnia 19 marca 2003 r ICZ 18/03 , LEK nr 80 25, z dnia 2006.08.02 sygn. akt. I UZ 13/06OSNP 2007/15-16/238) pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż tego typu pomyłka, która wystąpiła w przedmiotowej sprawie winna być oceniana bardziej w kategoriach dopuszczalnych pomyłek wynikających z ułomności natury ludzkiej niż jako wynik niedbalstwa czy też nienależytej staranności, a tym samym nie może być poczytana za winę w rozumieniu art. 86 § l p.p.s.a. Reasumując ocena całokształtu działań podejmowanych przez pełnomocnika strony skarżącej w celu prawidłowego złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzasadnia w jego ocenie przywrócenie terminu ze względu na brak elementu zawinienia w rozumieniu art. 86 § l p.p.s.a. Ponadto, zostały spełnione pozostałe przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu ( art. 87 § l i § 2 p.p.s.a) tj. opisany wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem 7 dniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (22 stycznia 2008 r. - data zwrotu przesyłki zawierającej skargę kasacyjną; 23 stycznia 2008 r. data nadania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej ), a uchybienie terminu powoduje ujemne skutki dla strony skarżącej polegające na uniemożliwieniu wniesienia środka odwoławczego Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Zgodnie z regułą zawartą w art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych na skutek uchybienia terminu możliwie jest przy pomocy instytucji przywrócenia terminu, uregulowanej w art. 86 i 87 przywołanego aktu. W świetle postanowień zawartych w tych przepisach, uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną łącznie spełnione następujące przesłanki: 1/ strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2/ wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3/ jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność dla której termin był określony; 4/ we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5/ uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zdaniem Sądu wskazane okoliczności uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu w stopniu wystarczającym do uznania zasadności wniosku. Sąd podzielił zdanie pełnomocnika strony skarżącej, zgodnie z którym również działalność profesjonalnego pełnomocnika związana jest z ryzykiem wystąpienia pomyłek wynikających z ułomności natury ludzkiej oraz, że niektóre błędy zdarzają się nawet przy zachowaniu wymaganej staranności przez osoby je wykonujące zwłaszcza iż pełnomocnik co należycie udowodnił we wniesionym przez siebie wniosku o przywrócenie terminu odpowiednio wcześniej podjął starania by skarga kasacyjna została sporządzona, prawidłowo nadana i doręczona za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego oraz opłacona przez stronę skarżącą . Należy ponadto podkreślić, że pracownik Poczty widząc tak oczywistą omyłkę, jaką było wpisanie błędnej nazwy drugiego członu ulicy przy której znajduje się siedziba tutejszego Sądu (ul. [...] zamiast ul. [...] podanej przez pełnomocnika skarżącego) mógł skierować przesyłkę pod właściwy adres do organu oznaczonego na kopercie, co umożliwiłoby stronie skarżącej zachowanie terminu ustawowego zwłaszcza, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny ma siedzibę w mieście w którym nadano przesyłkę a ponadto jest tylko jeden. Przyjęcie przesyłki przez urzędnika pocztowego reprezentującego jako osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa – poczty będącej profesjonalistą i monopolistą w zakresie usług pocztowych i pobranie przez niego opłaty od tej przesyłki rodzi określone konsekwencje prawne w postaci domniemania, że przekaz wypełniony został prawidłowy, umożliwiający urzędowi pocztowemu wykonanie zobowiązania. Błąd w jednym tylko z dwóch członów nazwy ulicy popełniony w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej i wynikające z tego niedoręczenie przesyłki na właściwy adres Sądu nie może być poczytywane za winę. Tego rodzaju uchybienie zdaniem Sądu, mogło się zdarzyć nawet przy zachowaniu należytej staranności i nie sposób traktować go jako niedbalstwo. W związku z tym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej można było uznać za zasadny. Jednocześnie Sąd zważył, że spełnione zostały pozostałe przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a to dochowanie siedmiodniowego terminu do złożenia niniejszego wniosku, liczonego od ustania przyczyny oraz dokonanie czynności, dla której termin był wyznaczony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.