II SA/Wr 89/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości postanawia: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na posiedzeniu jawnym w dniu 9 kwietnia 2015 r. rozpoznawał niniejszą sprawę. Po zamknięciu rozprawy Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia wyroku i wyznaczyć go na dzień 23 kwietnia 2015 r. Pismem z dnia 11 kwietnia 2015 r. (data wpływu do Sądu: 14 kwietnia 2015 r.) T. B. wniósł o zawieszenie postępowania sądowego, argumentując, że jej rozstrzygnięcie jest uzależnione od rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I OSK 1473/14 zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Celem postępowania sądowoadministracyjnego jest dokonanie kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Kontroli tej dokonuje się biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Postępowanie sądowoadministracyjne jest więc uporządkowanym tokiem czynności procesowych zmierzających do zakończenia sprawy sądowoadministracyjnej zainicjowanej przez złożenie skargi. Zgodnie z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny rozstrzyga sprawę wyrokiem. W myśl art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy. Natomiast zawieszenie postępowania jest możliwe, jeżeli w toku procesu zaistnieją lub ujawnią się zdarzenia, które stanowią przeszkodę w dalszym prowadzeniu postępowania. Do zawieszenia postępowania może dojść, jeżeli z powodu pewnych zdarzeń kontynuowanie postępowania jest niewskazane. Zawieszenie postępowania sądowego jest więc instytucją tamującą możliwość zakończenia postępowania sądowego wyrokiem z powodu istnienia przeszkody, która może zostać usunięta (zob. art. 124 i art. 125 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, z przywołanych przepisów wynika, że zawieszenie postępowania jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy postępowanie sądowoadministracyjne jest w toku. Tymczasem w niniejszej sprawie rozprawa została zamknięta na posiedzeniu Sądu w dniu 9 kwietnia 2015 r. Sąd może oczywiście postanowić, aby zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo (art. 133 § 2 p.p.s.a.), ale może to nastąpić wyłącznie, jeśli ujawniłyby się istotne okoliczności mogące rzutować na rozstrzygnięcie sprawy. We wniosku o zawieszenie postępowania skarżący okoliczności takich nie podniósł. Okoliczność, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zawisła sprawa o sygn. akt I OSK 1473/14 jest bowiem znana Sądowi i stronom postępowania od momentu jego wszczęcia (nie jest to więc okoliczność nowa). Trzeba też zauważyć, że w trakcie rozprawy w dniu 9 kwietnia 2015 r. skarżący był obecny i wniosku o zawieszenie postępowania nie złożył, mimo że okoliczność, która – zdaniem skarżącego – winna powodować zawieszenie postępowania była mu w dniu rozprawy znana. Godzi się więc zauważyć, że obecnie postępowanie sądowe znajduje się na etapie oczekiwania na ogłoszenie orzeczenia, co nastąpi w dniu 23 kwietnia 2015 r. W tym okresie, to jest między zamknięciem rozprawy a ogłoszeniem orzeczenia, nie jest więc możliwe zawieszenie postępowania sądowego, bowiem faza rozpoznawcza postępowania została już zakończona wraz z zamknięciem rozprawy. Zdaniem Sądu, zamknięcie rozprawy jest momentem granicznym zarówno dla stron, jak i dla Sądu. Wobec tego okoliczność faktyczna lub nawet zmiana stanu prawnego, która ma miejsce po zamknięciu rozprawy, nie może mieć wpływu na treść orzeczenia, jeżeli sąd nie otworzył na nowo rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek o zawieszenie postępowania nie wskazuje na okoliczności mogące uzasadniać otwarcie na nowo rozprawy zamkniętej w dniu 9 kwietnia 2015 r. Dodatkowo wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zgodnie z art. 133 § 1 w związku z art. 139 § 1 i art. 124 i art. 125 p.p.s.a., co do zasady, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w okresie między zamknięciem rozprawy a dniem, na który odroczono ogłoszenie orzeczenia w sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na orzekł jak w sentencji postanowienia.