II SA/Wr 904/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i M.T. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego (w zakresie zmniejszonych otworów okiennych) postanawia: I. odrzucić skargę M.T.; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 500,00 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 8 listopada 2011 r. D. i M.T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. W dniu 15 grudnia 2011 r. skierowano do skarżących wezwania do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie jej odpisu oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500,00 zł. Skarżąca pisma w tej sprawie odebrała osobiście w dniu 20 grudnia 2011 r.. Drugiemu ze współskarżących wezwania doręczono w trybie art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a."), w tym samym dniu (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 13 – 14). W dniu 28 grudnia 2011 r. skarżąca uiściła wpis. Przesłano również odpis skargi. Skarżący, działający jedynie w imieniu własnym, zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków argumentując, że terminu nie był w stanie dochować z uwagi na święta Bożego Narodzenia. Skarżąca takiego wniosku nie złożyła. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia terminu. Odpis postanowienia w tej sprawie doręczono skarżącemu (w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a.) w dniu 27 stycznia 2012 r. W tym samym dniu, z uwagi na brak opłaty, Sąd odrzucił skargę D.T.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Szczególny rygor, odmienny od przewidzianego w omawianej regulacji przewidziano dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. W przypadku tego rodzaju kwalifikowanych pism, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., gdy strona pomimo wezwania nie uiści w wyznaczonym terminie należnego wpisu, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd również do kontroli terminu uiszczenia wpisu od skargi. W razie stwierdzenia uchybienia terminu – gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., bądź też wniosek o przywrócenie terminu zostanie rozpoznany negatywnie – sąd nie może postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Skoro odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu – jak już na wstępie wspomniano – w dniu 20 grudnia 2011 r., to termin do wniesienia opłaty upłynął z dniem 27 grudnia 2011 r. (wtorek). Tymczasem wpis od skargi uiszczony został dopiero nazajutrz tj. w dniu 28 grudnia 2011 r., a Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków. Reasumując, w niniejszej sprawie, skarżącego wezwano skutecznie do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie, pouczając o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. Pomimo tego, strona wnosząca skargę opłaciła skargę po upływie terminu wskazanego w zarządzeniu. Orzeczenie zawarte w punkcie drugim niniejszego postanowienia znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie wcześniej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, jak w sentencji.