II SA/Wr 907/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda, Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński, Asesor WSA Malwina Jaworska – Wołyniak (spr.), Protokolant: starszy referent Tomasz Gołębiowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 maja 2026 r. sprawy ze skargi Z. J. i M. J. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 17 października 2025 r. nr IF-O.7840.1.250.2023.BL w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę budynku żłobka wraz z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Dolnośląskiego rzecz skarżących kwotę 1014 (słownie: tysiąc czternaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia 21 czerwca 2023 r., nr 1242/2023, Prezydent W., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r., poz. 682 ze zm., dalej: p.b.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.) zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił C. J., prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą U., pozwolenie na budowę budynku żłobka wraz z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną przy ul. [...] we W. na działce nr [...], AR-[...], obręb K., jednostka ewidencyjna miasto W. Organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że inwestor spełnił warunki do uzyskania pozwolenia na budowę. Odwołanie od tego rozstrzygnięcia wnieśli M. J. oraz Z. J. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie: - art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez niepełne, nierzetelne i wybiórcze zebranie materiałów dowodowych, a zwłaszcza niedokonanie analizy wpływu spornej inwestycji na sąsiednie działki, prawidłowości zlokalizowania zjazdu, ilości miejsc postojowych i ich usytuowania względem okien budynków i granicy działki budowlanej; - art. 29 ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 889, dalej: u.d.p.), w zw. z § 54 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych (Dz.U. z 2022 poz. 1518 ze zm., dalej: r.p.d.p.), ponieważ przepisy prawa uniemożliwiają lokalizację zjazdu w niniejszej sprawie w sposób bezpieczny dla ruchu; - § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm., dalej: r.w.t.), poprzez niezasadne udzielenie odstępstwa od wspomnianej regulacji, w sytuacji gdy posadowienie spornej inwestycji zbyt blisko granicy działki zainwestowania prowadzić może do naruszenia prawa prywatności, a także nadmiernego zacieniania i nieograniczonego wglądu na teren sąsiedniej nieruchomości; - § 12 ust. 2 pkt 2 i 3 uchwały Rady Miejskiej W. z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części zespołu K.(1) we W. (Dz.Urz.Woj.Doln. z 2015 r. poz. [...]), w zakresie usytuowania miejsca postojowego na terenie działki zainwestowania w sytuacji, gdy powierzchnia działki uniemożliwia usytuowanie takiego miejsca; - § 19 ust. 1 r.w.t. poprzez przyjęcie, że projektowane miejsce parkingowe znajdować się ma w odpowiednich odległościach od granicy działki zainwestowania; - art. 32 ust. 4 i art. 33 ust. 2 p.b. poprzez przyjęcie, że inwestor spełnił wymogi uzyskania pozwolenia na budowę. Wojewoda Dolnośląski, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 82 ust. 3 p.b., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia 21 czerwca 2023 r., nr 1242/2023. W uzasadnieniu po przywołaniu materialnoprawnych podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, organ wyjaśnił, że inwestycja polega na budowie budynku żłobka przy ul. [...] we W., działka nr [...], AR-[...], obręb K. Projektowany budynek ma mieć dwie kondygnacje nadziemne. Ma być posadowiony równolegle do północnej granicy działki zainwestowania, a frontowa ściana jego parteru usytuowana jest północnym narożnikiem na nieprzekraczalnej linii zabudowy, natomiast tylna ściana tego budynku zlokalizowana jest na wyznaczonej nieprzekraczalnej linii zabudowy. W ramach projektowanej inwestycji przewiduje się realizację następujących urządzeń budowlanych: instalacja kanalizacji sanitarnej, instalacja wody, odprowadzenie wody deszczowej na teren posesji, elektroenergetyczna linia zasilająca, miejsce postojowe na samochód osobowy o wymiarach 2,5 m x 5 m, ciąg pieszo-jezdny, chodnik oraz plac na wózki i rowery. Poza zakresem opracowania pozostają natomiast: przyłącze kablowo-pomiarowe na granicy działki, przyłącze wody oraz przyłącze kanalizacji sanitarnej. Działka zainwestowania graniczy: od południa z działką nr [...] przeznaczoną według ewidencji gruntów i budynków na cele związane z transportem kolejowym; od zachodu z działką nr [...] przeznaczoną według ewidencji gruntów i budynków na cele związane z budownictwem (działka częściowo zabudowana); od północy z działką nr [...] przeznaczoną według ewidencji gruntów i budynków na cele związane z budownictwem (działka w większości zabudowana); od wschodu z działką drogową nr [...] (ulica [...] we W.). Działka zainwestowania objęta jest uchwałą nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części zespołu K.(1) we W. (Dz.Urz.Woj.Doln., z 2015 r. poz. [...], dalej: m.p.z.p.), na którym jest oznaczona symbolem [...]MN/1. Dla tego terenu jednym z przeznaczeń jest zabudowa obiektami opieki nad dzieckiem. Zdaniem Wojewody planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem w zakresie przeznaczenia, wymiaru pionowego, liczby kondygnacji, wartości wskaźnika intensywności zabudowy, udziału powierzchni zabudowy, terenu powierzchni biologicznie czynnej, kąta nachylenia dachu. Nadto, dla procedowanej inwestycji inwestor uzyskał decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 30 czerwca 2022 r., nr 1463/2022, o pozwoleniu na prowadzenie badań archeologicznych, co spełnia wymóg z § 8 ust. 1 miejscowego planu. Dojazd do działki zainwestowania projektowany jest od strony ul. [...] we W., która to droga biegnie przez działkę drogową bezpośrednio przyległą do działki zainwestowania, co spełnia wymóg z § 12 ust. 1 miejscowego planu. Przewiduje się budowę jednego miejsca postojowego na samochód osobowy, a miejsce to jest posadowione na działce zainwestowania, co spełnia wymogi z § 12 ust. 2 pkt 2 lit. j oraz pkt 3 m.p.z.p. Wskazano, że zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 2j dla obiektów opieki nad dzieckiem plan wymaga 1 miejsca postojowego na 1 oddział, które winno być usytuowane na terenie i na działce budowlanej, na których usytuowany jest obiekt, któremu te miejsca towarzyszą. Kolejno, przywołując regulacje § 12 r.w.t., Wojewoda wskazał, iż projektowany obiekt ścianą z oknami na parterze od zachodniej granicy działki zainwestowania oddalony jest o 7,50 m, natomiast ścianą z oknami na pierwszym piętrze od zachodniej granicy działki zainwestowania oddalony jest o 6,00 m a więc w tym zakresie obiekt jest zgodny z § 12 ust. 1 pkt 1 r.w.t. Projektowany budynek od północnej granicy zainwestowania ścianą bez okien i drzwi oddalony jest o 3,04 m, co spełnia wymóg z § 12 ust. 1 pkt 1 r.w.t. W tym miejscu Wojewoda wskazał, że z rysunków zawartych w projekcie architektoniczno-budowlanym m.in. "rzut parteru", "rzut I piętra" czy "elewacje" wynika, że w północnej ścianie projektowanego budynku, tj. od strony działki nr [...], projektowanych jest pięć szklanych witryn. Z pisma uzupełniającego materiał dowodowy, przedłożonego przez pełnomocnika inwestora wynika, że wszystkie projektowane szklane witryny mają być nieprzezierne, a więc nie można ich zakwalifikować jako okien w rozumieniu § 12 ust. 1 r.w.t., ponieważ nie spełniają one funkcji okna, a więc nie pozwalają na wyjrzenie z wnętrza budynku na zewnątrz, tj. poza budynek. Dodatkowo, z rysunku rzutu pierwszego piętra wynika, że pierwotnie projektowane drzwi, które umożliwiłyby wyjście z sali dla dzieci na platformę dobudowaną do budynku pomiędzy parterem a pierwszym piętrem budynku w kierunku północnej granicy działki zainwestowania, zostały zastąpione jedną z wcześniej wspomnianych nieprzeziernych szklanych witryn, a więc nie tylko wspomniana platforma nie będzie stanowić balkonu, ale co najistotniejsze - w ramach procedowanej inwestycji nie projektuje się okien i drzwi w północnej ścianie projektowanego budynku w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki zainwestowania. Odległość projektowanego budynku od wschodniej granicy działki zainwestowania nie jest z kolei istotna w kontekście regulacji § 12 ust. 1 r.w.t., ponieważ ta granica oddziela działkę zainwestowania od działki drogowej. Można jednak nadmienić, że projektowany budynek ścianą z drzwiami i oknami od wschodniej granicy działki zabudowania oddalony jest o 4,03 m, gdy mowa o parterze, a gdy mowa o pierwszym piętrze — ok. 3,00 m (§ 12 ust. 10 r.w.t.). Istotna jest natomiast kwestia odległości projektowanego obiektu budowlanego od południowej granicy działki zainwestowania. Mianowicie, najmniejsza odległość tego fragmentu południowej ściany projektowanego budynku, który ma posiadać okna, od południowej granicy działki zainwestowania (granicy z działką nr [...]), ma wynosić minimum 1,64 m, natomiast ten fragment wspomnianej ściany, który ma być pozbawiony drzwi i okien, znajdować się będzie w odległości minimum 1,80 m. Jednocześnie Minister Rozwoju i Technologii w piśmie z dnia 14 marca 2023 r., udzielił Prezydentowi W. upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 r.w.t. w zakresie wspomnianej południowej ściany projektowanego budynku. Na tej podstawie Prezydent W., postanowieniem z dnia 10 maja 2023 r., nr 1129/2023, udzielił inwestorowi zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 r.w.t., w zakresie konieczności zachowania odległości południowej ściany budynku od granicy z działką zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 r.w.t., i zezwolił na budowę tej ściany tak jak wynika to z przedłożonego w sprawie projektu budowlanego, tj. odległość tego fragmentu południowej ściany projektowanego budynku, który ma posiadać okna, od południowej granicy działki zainwestowania (granicy z działką nr [...]), ma wynosić minimum 1,64 m., natomiast ten fragment wspomnianej ściany, który ma być pozbawiony drzwi i okien, znajdować się będzie w odległości minimum 1,80 m. W kontekście przywołanego odstąpienia Wojewoda wskazał, że co prawda organ I instancji nie uzasadnił szczegółowo powodów, dla których skorzystał z upoważnienia do wyrażenia zgody na to odstępstwo, to jednak uchybienie to nie powoduje konieczności uchylenia kwestionowanej decyzji. Zdaniem Wojewody, biorąc w szczególności pod uwagę ustalenia miejscowego planu, który jako przeznaczenie dla działki zainwestowania ustala cele zabudowy m.in. obiektami opieki na dziećmi, oraz wymiary działki, która to jest działką nieznacznych rozmiarów stosunkowo długą i bardzo wąską, stwierdzić należy, że niemożliwe byłoby zabudowanie działki zainwestowania bez odstępstwa od wskazanych przepisów technicznych. Ponadto oceniając, czy w niniejszej sprawie zachodził szczególnie uzasadniony przypadek pozwalający na odstępstwo od obowiązujących przepisów techniczno- budowlanych, nie sposób pominąć stanu zagospodarowania terenów sąsiednich, tj. istniejącej zabudowy w ostrej granicy działki, wysokości istniejących budynków czy rozkładu lokali przeznaczonych na pobyt ludzi. Dodatkowo, konieczność udzielenia zgody na odstępstwo, wynika z potrzeby zapewnienia odpowiedniego naświetlenia światłem słonecznym pomieszczeń przeznaczonych do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej (§ 60 ust. 1 r.w.t.). Dalej Wojewoda wskazał, że projektowany obiekt zgodny jest również z przepisem art. 43 ust. 1 u.d.p. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim dotyczy to spornej inwestycji, obiekty budowlane przy drogach oraz niebędące obiektami budowlanymi reklamy umieszczone przy drogach poza obszarami zabudowanymi, powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej 6 m dla obiektów realizowanych w terenie zabudowy przy ogólnodostępnych drogach gminnych. Projektowany obiekt ma być posadowiony w odległości znacznie większej niż 6 m od zewnętrznej krawędzi jezdni. W kwestii nasłonecznienia, Wojewoda wskazał, że projektowana inwestycja jest zgodna z § 13 ust. 1 i § 60 r.w.t. Mianowicie, z przedłożonej do akt sprawy dokumentacji projektowej, w tym z przedłożonego przez pełnomocnika inwestora dodatkowego materiału dowodowego, wynika, że projektowany obiekt budowlany nie prowadzi do przesłaniania budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr [...]. Mianowicie, budynek posadowiony na działce nr [...] jest do projektowanej inwestycji zwrócony ścianą z jednym oknem prowadzącym do pomieszczenia przeznaczonego na stały pobyt ludzi. Dla wspomnianego okna wyznaczony został kąt 60 stopni zgodnie z § 13 ust. 1 r.w.t. Z przedłożonych wizualizacji wynika, iż odległość projektowanego obiektu od obiektu znajdującego się na działce nr [...] w wyznaczonym kącie 60 stopni jest większa niż wysokość przesłaniania, a tym samym inwestycja jest w tym zakresie zgodna z § 13 ust. 1 r.w.t. W odniesieniu do pozostałych działek znajdujących się w otoczeniu działki zainwestowania, ponieważ budynki znajdujące się na tych działkach są znacznie oddalone od procedowanego obiektu (z wyjątkiem działki drogowej, na której wybudowana jest droga, co do której nie bada się aspektu przesłaniania), to nie jest możliwe ustalenie kwestii przesłaniania obiektów, ponieważ obiekty te na siebie nie oddziałują, a tym samym inwestycja jest także w tym zakresie zgodna z § 13 ust. 1 r.w.t. Dalej, z przedłożonej dokumentacji wynika, że pomieszczenia przeznaczone na pobyt dzieci w projektowanym obiekcie mają mieć zapewnione przynajmniej 5 godzin nasłonecznienia, co spełnia wymóg z § 60 ust. 1 r.w.t. Co do nasłonecznienia budynku posadowionego na działce nr [...], to z dokumentacji projektowej wynika, że ma on być nasłoneczniony w godzinach od 7:00 do 11:00 przez elewację frontową oraz w godzinach od 14:30 do 17:00, a tym samym także w tym zakresie spełniony jest wymóg § 60 ust. 1 r.w.t. W kwestii zaś lokalizacji miejsca postojowego, Wojewoda wskazał, iż projektowana inwestycja jest zgodna z § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a r.w.t. Mianowicie, projektowane miejsce parkingowe znajduje się w odległości znacznie większej niż 7 m od projektowanych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt dzieci w ramach projektowanej inwestycji (pomieszczenia te znajdują się najdalej na zachód w projektowanym budynku, a pomiędzy nimi a frontową elewacją projektowanego budynku są jeszcze inne pomieszczenia, np.: toaleta, łazienka, pomieszczenie gospodarcze, szatnia, klatka schodowa), co spełnia wymóg z § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a r.w.t. Co do natomiast odległości projektowanego miejsca postojowego do okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym posadowionym na działce nr [...] to odległość ta wynosi co najmniej 10 m. Wojewoda Dolnośląski przyjął takie stanowisko, ponieważ najmniejsza odległość projektowanego miejsca parkingowego do budynku mieszkalnego, posadowionego na działce nr [...] to właśnie 10 m, gdzie okna są jeszcze dodatkowo oddalone od miejsca, gdzie odległość między projektowanym miejscem parkingowym a wspomnianym budynkiem jest najmniejsza. Wojewoda Dolnośląski pominął przy tym wiatę samochodową znajdującą się pomiędzy północną granicą działki zainwestowania a budynkiem na działce nr [...], ponieważ nie jest to budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Nadto organ odwoławczy wskazał, że względem pozostałych działek, jakiekolwiek obiekty budowlane znajdujące się na tych działkach posadowione są w odległościach większych niż 20 m od projektowanego miejsca parkingowego. Dalej Wojewoda wskazał, że w związku z tym, iż działka zainwestowania zlokalizowana jest na obszarze zabudowy jednorodzinnej, to w sprawie ma zastosowanie § 23 ust. 4 r.w.t., który stanowi, że w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości, o których mowa w § 23 ust. 1 pkt 1 i 2 r.w.t., nie określa się. Zdaniem Wojewody nie zmienia tej okoliczności fakt, że przedmiotowa inwestycja nie polega na budowie domu jednorodzinnego, lecz budynku żłobka - tego typu obiekt uzupełnia zabudowę jednorodzinną i jednocześnie nie niweczy funkcji tego rodzaju zabudowy. § 18 ust. 1 miejscowego planu, w punkcie pierwszym jako sposób zagospodarowania obszaru oznaczonego symbolem [...]MN/1 wymienia zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, natomiast w kolejnych punktach wymienia pozostałe sposoby zagospodarowania wspomnianego obszaru takie jak m.in. obiekty opieki nad dzieckiem, usługi drobne, pracownie medyczne, skwery, place zabaw czy obiekty do parkowania, a więc takie rodzaje obiektów, które w sposób niejako "naturalny" towarzyszą zabudowie jednorodzinnej. W konsekwencji wypada stwierdzić, że cały obszar [...]MN/1 przeznaczony jest na zabudowę jednorodzinną, a na jego powierzchni - obok budynków mieszkalnych jednorodzinnych - dopuszcza się budowę obiektów innego rodzaju funkcjonalnie powiązanych z zabudową mieszkaniową jednorodzinną. Wreszcie Wojewoda wskazał, że budynek zakwalifikowany jest jako budynek niski (N) o kategorii zagrożenia ZL II o jednej strefie pożarowej. Z uwagi na parametry tego budynku, jego przeznaczenie i ustaloną kategorię zagrożenia pożarowego budynek został zaliczony go klasy C odporności pożarowej (§ 212 ust. 3 r.w.t.). Wszystkie materiały stosowane do budowy tej inwestycji przewiduje się jako materiały nierozprzestrzeniające ognia. W budynku nie występuje zagrożenie wybuchu. Północna oraz południowa ściana projektowanego budynku to ściany oddzielenia przeciwpożarowego o klasie REI 120, przy czym w północnej ścianie przewiduje się wspomniane już wyżej szklane witryny o klasie odporności ogniowej El 60 na powierzchni 6,8% powierzchni tej ściany, z kolei w południowej ścianie szklane witryny również klasy odporności ogniowej El 60 mają stanowić 9,6% powierzchni tej ściany. Tym samym projektowany budynek nie będzie oddziaływał na działki nr [...] i [...] w odniesieniu do bezpieczeństwa pożarowego, ponieważ w realiach przedmiotowej sprawy przepis § 271 § 1 r.w.t. regulujący odległości między budynkami w zakresie bezpieczeństwa pożarowego nie będzie miał zastosowania w odniesieniu do przywołanych działek - budynek ma być zwrócony do tych działek ścianami oddzielenia przeciwpożarowego z przepuszczającym światło otworami o dopuszczalnej powierzchni. Projektowana inwestycja nie wpływa również na bezpieczeństwo pożarowe działki nr [...], która to stanowi działkę drogową. Wojewoda Dolnośląski wskazał, że projektowana inwestycja pozostaje bez wpływu na zabudowę działki nr [...] z uwagi na odległość projektowanego budynku, a także towarzyszących mu urządzeń budowlanych, od granicy działki zainwestowania z działką nr [...]. Mianowicie, odległość przedmiotowego budynku do granicy działki nr [...] to co najmniej 6,00 m. Ogólnie rzecz ujmując, działka nr [...] przewidziana jest według miejscowego planu pod zabudowę wielorodzinną oraz usługowo-biurową (§ 16 ust. 1 miejscowego planu), a więc budynków kategorii zagrożenia ZL (§ 209 ust. 2 r.w.t.). Jeżeli przyjąć, że na działce nr [...] w pobliżu procedowanej inwestycji miałby powstać nowy budynek, to po pierwsze przepisy miejscowego planu nie zezwalają na posadowienie budynku bezpośrednio przy granicy działki nr [...] lub w odległości 1,50 m od tej granicy, a jednoczenie przepis § 12 r.w.t. stanowi o odległościach budynku od granicy działki i najmniejsza odległość - w związku z postanowieniami miejscowego planu - to 3,00 m ścianą bez otworów okiennych i drzwi w stronę granicy działki zainwestowania. Tym samym wymagana przez § 271 ust. 1 r.w.t. odległość 8 m między ścianami budynków ZL (będącego przedmiotem niniejszego postępowania oraz ewentualnego projektowanego na działce nr [...]), każdorazowo będzie spełniona, bowiem przepisy prawa powszechnie obowiązującego "wymuszą na inwestorze" obowiązek zachowania przynajmniej 9,00 m odległości między sporną inwestycją oraz hipotetyczną nową. W kwestii podniesionych zarzutów, do których jeszcze Wojewoda się nie odwołał w uzasadnieniu, tj. zlokalizowania zjazdu, organ wyjaśnił, że kwestia ta pozostaje poza ramami niniejszego postępowania - inwestor uzyskał decyzję Prezydenta W. wykonującego zadania za pośrednictwem Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. z dnia 25 sierpnia 2022 r., nr 251/22, zezwalającą na lokalizację zjazdu z działki zainwestowania na drogę publiczną, do której - jako załącznik - dołączona została mapa do celów projektowych z zaznaczonym przebiegiem wspomnianego zjazdu. Wyjaśnienia wymaga zaś to, że Wojewoda jako organ administracji architektoniczno-budowlanej bada dostęp projektowanej inwestycji do drogi publicznej zgodnie z § 14 r.w.t., a nie bada natomiast prawidłowości lokalizacji zjazdu. Odnośnie natomiast, jak określono to w odwołaniu, "penetracji wzrokowej" działki odwołujących się przez użytkowników spornego obiektu budowlanego, to okoliczność ta pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia, ponieważ nie wiąże się ona w jakikolwiek sposób z zagadnieniem obszaru oddziaływania obiektu. Świadczyć może ona co najwyżej o pewnym interesie faktycznym, a więc takim który nie znajduje oparcia w przepisie prawa, a w związku z czym nie znajduje on prawnej ochrony w postępowaniu uregulowanym prawem. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyli Z. J. i M. J. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a nadto zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Kwestionowanej decyzji zarzucili: 1. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie: - art. 7 k.p.a, art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez niepełne, nierzetelne i wybiórcze zebranie oraz rozważenie materiału dowodowego, w szczególności brak rzeczywistej analizy wpływu planowanej inwestycji (żłobka) na nieruchomość skarżących, w zakresie zacienienia, hałasu, intensyfikacji ruchu kołowego i pieszego, a także naruszenia prywatności (bezpośrednie sąsiedztwo ściany obiektu z oknami w odległości ok. 1,6-1,8 m od granicy oraz tarasu/platformy od strony działek sąsiednich), pominięcie zarzutów dotyczących bezpieczeństwa ruchu drogowego w związku z lokalizacją zjazdu z drogi gminnej ul. [...] na łuku jezdni o niewielkiej szerokości, mimo powołania przez skarżących przepisów u.d.p. i rozporządzenia, brak rzetelnej weryfikacji faktycznej liczby projektowanych oddziałów żłobka oraz realnej możliwości zapewnienia wymaganej przepisami liczby miejsc postojowych na terenie działki, w sytuacji gdy działka ma bardzo małą szerokość, a zaprojektowano w istocie jedno miejsce postojowe; - art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. przez niewyczerpujące odniesienie się do zarzutów odwołania skarżących, w szczególności w zakresie skutków udzielonego odstępstwa od § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 r.w.t. dla warunków korzystania z nieruchomości sąsiedniej, wpływu inwestycji na bezpieczeństwo ruchu (zjazd z drogi na łuku, przy wzmożonym ruchu związanym z funkcją żłobka), braku realnej możliwości usytuowania wymaganej liczby miejsc postojowych na działce zgodnie z planem miejscowym i r.w.t., zamiast tego organ ograniczył się do lakonicznych stwierdzeń o zgodności inwestycji z przepisami, bez przeprowadzenia pogłębionej analizy; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu mimo jej istotnych wad, w szczególności braku należytego uzasadnienia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, pominięcia w postępowaniu przed organem skutków inwestycji dla nieruchomości skarżących oraz zagrożeń dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, a następnie próbę "dopisywania" motywów decyzji przez organ odwoławczy, zamiast uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania; 2 . naruszenie prawa materialnego, a to: - art. 35 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 4 oraz art. 82 ust. 3 p.b. przez przyjęcie, że projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany są zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przepisami techniczno-budowlanymi, przepisami odrębnymi (w szczególności z zakresu dróg publicznych), podczas gdy przy tej konfiguracji działki, jej szerokości, usytuowaniu budynku w odległości 1,64—1,80 m od granicy oraz funkcji żłobka (intensywna obsługa komunikacyjna) nie są spełnione wymagania dotyczące lokalizacji miejsc postojowych oraz ich liczby, minimalnych odległości od granicy działki i ochrony sąsiedniej zabudowy, zapewnienia bezpiecznego włączenia ruchu z działki do drogi publicznej zgodnie z u.d.p.; - art. 9 p.b. w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 r.w.t. poprzez uznanie za prawidłowe udzielenia inwestorowi zgody na odstępstwo od minimalnych odległości budynku od granicy działki, mimo że organ nie wykazał w sposób wymagany art. 9 p.b. wystąpienia "szczególnie uzasadnionego przypadku", nie przeprowadzono rzetelnej analizy, czy odstępstwo nie spowoduje pogorszenia warunków użytkowych i zdrowotnych na działce sąsiedniej (skarżących), w szczególności pod względem zacienienia, wentylacji, możliwości przyszłej zabudowy zgodnie z przepisami; - § 12 ust. 1 oraz § 19 ust. 1 r.w.t. przez przyjęcie, że projektowane miejsce postojowe i układ komunikacyjny zostały zaprojektowane w wymaganych odległościach od granic działek oraz okien budynków, podczas gdy na bardzo wąskiej działce inwestora miejsce postojowe zaprojektowano w bezpośrednim sąsiedztwie granicy oraz zabudowy mieszkaniowej; - art. 29 ust. 1, 3 i 4 u.d.p. w zw. z § 54 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych przez przyjęcie, że dla potrzeb oceny projektu budowlanego wystarcza formalna zgoda zarządcy drogi na lokalizację zjazdu, bez zbadania czy zjazd zlokalizowany na łuku wąskiej drogi gminnej przy istniejącej i planowanej intensywności ruchu (rodzice przywożący dzieci, dostawy do żłobka) spełnia wymagania bezpieczeństwa ruchu, parametry geometryczne zjazdu są zgodne z przepisami techniczno-budowlanymi; - § 12 ust. 2 pkt 2 lit. j i pkt 3 m.p.z.p. przez przyjęcie, że wymóg zapewnienia jednego miejsca postojowego na każdy oddział obiektu opieki nad dzieckiem, zlokalizowanego na działce inwestycji, został spełniony, podczas gdy projekt zakłada funkcjonowanie więcej niż jednego oddziału żłobka, a na działce przewidziano de facto jedno miejsce postojowe, co nie odpowiada liczbie oddziałów; - art. 3 pkt 20 oraz art. 28 ust. 2 p.b. poprzez błędną wykładnię pojęcia "obszaru oddziaływania obiektu" i ograniczenie interesu prawnego sąsiadów jedynie do kwestii czysto formalnych, podczas gdy: zastosowanie odstępstwa od minimalnych odległości od granicy (1,64-1,80 m) w połączeniu z funkcją żłobka powoduje wymierne ograniczenia możliwości zagospodarowania nieruchomości skarżących zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024, poz. 1267) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji, postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb ich wydania lub tryb podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jego uchylenie albo stwierdzenie nieważności następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy. Co istotne – zgodnie z art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026, poz. 143, dalej: p.p.s.a.) - Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a zatem dokonuje on zbadania całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych sprawy. Mając na względzie wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w niniejszej sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych uznał, iż zaskarżona w sprawie decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a. p.p.s.a.) oraz z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Kontroli tut. Sądu podlegała decyzja Wojewody Dolnośląskiego z dnia 17 października 2025 r. (nr IF-O.7840.1.250.2023.BL) utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia 21 czerwca 2023 r., nr 1242/2023, którą zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielono C. J. pozwolenie na budowę budynku żłobka wraz z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną przy ul. [...] we W. na działce nr [...], AR-[...], obręb K., jednostka ewidencyjna miasto W. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 35 ust. 4 p.b., zgodnie, z którym w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Tym samym w przypadku, gdy inwestor spełnia wymagania określone prawem budowlanym, właściwy organ nie może odmówić wydania wnioskowanej decyzji, gdyż obowiązujące przepisy nie dopuszczają jakiejkolwiek uznaniowości rozstrzygania w tej mierze, w tym wprowadzania dalszych warunków, nieprzewidzianych prawem, od których zależałoby wydanie takiego pozwolenia. W związku z tym kompletność projektu budowlanego, jego sporządzenie i sprawdzenie przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami, zgodność projektu z ustaleniami planu miejscowego i innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz dysponowanie przez inwestora nieruchomością na cele budowlane, obligatoryjnie skutkuje wydaniem decyzji pozytywnej. Natomiast ustalenie oczywistej niezgodności projektu budowlanego z przepisami planu miejscowego lub innymi przpisami obligują organ do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. W realiach badanej sprawy jedną z kwestii spornych, aczkolwiek niewątpliwie kluczową, stanowi zgodność objętej wnioskiem inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a dokładniej rzecz dotyczy spełnienia wymogu w zakresie wymaganej liczby miejsc postojowych. W sprawie bezspornym zaś jest, że działka zainwestowania, tj. dz. nr [...] znajduje się na terenie, objętym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części zespołu K.(1) we W. (Dz.Urz.Woj.Doln., z 2015 r. poz. [...]). W planie tym oznaczona jest symbolem [...]MN/1, dla którego jednym z przeznaczeń jest są obiekty opieki nad dzieckiem (§ 18 ust. 1 pkt 6). W myśl zaś § 12 ust. 2 pkt 2j obowiązują miejsca postojowe dla samochodów osobowych towarzyszące poszczególnym kategoriom przeznaczenia terenu co najmniej w liczbie ustalonej zgodnie z następującymi wskaźnikami: dla obiektów opieki nad dzieckiem – 1 miejsce postojowe na 1 oddział. Postanowienia planu nie definiują jednak jak należy rozumieć użyty tu termin "oddział". Niniejsze wymagało zatem dokonania interpretacji tego terminu przez sięgnięcie do ewentualnych definicji ustawowych czy przy wykorzystaniu wykładni systemowej lub celowościowej. Było to niezbędne dla dokonanie prawidłowej oceny, czy w projekcie określono wymaganą liczbę miejsc postojowych. W tym miejscu należy wskazać, iż projektant przewidział jedno miejsce postojowe, co nie jest w sprawie ani wątpliwe ani sporne. W sposób jednoznaczny wynika z projektu zagospodarowania terenu. Przedłożony jednak projekt budowlany również nie wskazuje, jak rozumiany jest tu termin "oddział"; co projektant przez to rozumiał. Załączony projekt nie jest też jednoznaczny co do maksymalnej ilości dzieci, które mogą w planowanym żłobku przebywać. Na str. 3 określając zamierzony sposób użytkowania wskazano, że: "Przewiduje się przebywanie w obiekcie max 14 dzieci (na 1 piętrze max do 7, na 2 piętrze max do 12). Sformułowanie to samo w sobie może jednak budzić wątpliwości co do maksymalnej liczby dzieci biorąc pod uwagę, że łączna ich ilość na pierwszym i drugim piętrze przekracza 14. Z projektu rzutu parteru i I pietra również wynika, że łączna ilość dzieci może wynosić 19. Pomimo jednakże tychże wątpliwości, a nadto pomimo sformułowanego w odwołaniu zarzut dot. zapewnienia wymaganej liczby miejsc postojowych Wojewoda poprzestał wyłącznie na przywołaniu brzmienia § 12 ust. 2 pkt 2j i §12 ust. 2 pkt 3 m.p.z.p. uznając, iż w tym zakresie inwestycja jest zgodna z uchwałą. W żaden jednak sposób nie dokonał wykładni planu w tym zakresie, nie wskazał jak należy rozumieć termin oddział i jak do tego pojęcia odnosi się liczba dzieci, która docelowo ma przebywać w tymże obiekcie. Nie podjęto także działań na wyjaśnienie w sposób jednoznaczny ile tych dzieci maksymalnie może przebywać, tj. 14 czy 19? Z tego też względu należy przyjąć, że dokonując oceny niniejszej kwestii Wojewoda naruszył art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. przez niepełne, nierzetelne zebranie materiału dowodowego i mocno wybiórczą jego ocenę. Tymczasem udzielając pozwolenia na budowę rzeczą organu było przeprowadzenia postępowania zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie normami procesowymi, kształtowanymi przez art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W pierwszym z nich została skonstruowana zasada prawdy obiektywnej, zgodnie, z którą w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., organ jest zobowiązany nie tylko do wyczerpującego zebrania, ale również rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a przeprowadzona przez niego ocena dowodów powinna być, zgodnie z przepisem art. 80 k.p.a., oparta o wszechstronną analizę całokształtu materiału dowodowego. Oznacza to obowiązek poddania ocenie wszystkich prawidłowo zebranych dowodów, każdego z nich z osobna, a także we wzajemnym ich związku, kierując się doświadczeniem życiowym, zasadami wiedzy i własnym przekonaniem. Organ nie może pominąć żadnego z dowodów, jeżeli oceni go jako wiarygodny, nie może nie doceniać jego znaczenia, jeżeli ma on wartość dla rozpoznawanej sprawy. Ocena ta powinna być przy tym logiczna i spójna. Przywołana zasada ogólna odnosi się przy tym nie tylko do sposobu prowadzenia postępowania administracyjnego, lecz jest także wskazówką interpretacyjną prawa materialnego. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja Wojewody, budzi również wątpliwości w zakresie prawidłowej oceny zgodności projektu co do zachowania odległości miejsc do gromadzenia odpadów stałych. Zgodnie z § 23 ust. 1 r.w.t. odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4, powinna wynosić co najmniej: 1) 10 m - od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi; 2) 3 m - od granicy działki budowlanej; 3) 10 m - od placu zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych, o których mowa w § 40. Stosownie zaś do ust. 4 w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie określa się. Wojewoda przyjął, że w związku z tym, iż działka zainwestowania zlokalizowana jest na obszarze zabudowy jednorodzinnej, to w sprawie ma zastosowanie § 23 ust. 4 r.w.t., który stanowi, że w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości, o których mowa w § 23 ust. 1 pkt 1 i 2 r.w.t., nie określa się. Zdaniem Wojewody nie zmienia tej okoliczności fakt, że przedmiotowa inwestycja nie polega na budowie domu jednorodzinnego, lecz budynku żłobka - tego typu obiekt uzupełnia zabudowę jednorodzinną i jednocześnie nie niweczy funkcji tego rodzaju zabudowy. Z taką argumentacją Wojewody nie sposób się jednak zgodzić. Przede wszystkim należy zauważyć, że dla terenu oznaczonego symbolem [...]MN/1 ustalono 12 różnych, oddzielnych przeznaczeń, w tym m.in. wyodrębniono zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz opieki nad dziećmi. Tak określone przeznaczenie koresponduje z kategoriami przeznaczenia terenu, które zostały określone w § 4 m.p.z.p. Wyróżniono w nim zabudowę mieszkaniową jednorodzinną – przez którą należy rozumieć jeden budynek mieszkalny jednorodzinny lub zespół takich budynków, wraz z obiektami towarzyszącymi, należącymi do innej kategorii przeznaczenia terenu, w tym budynkami gospodarczymi (pkt 1). Odrębnie zaś wyróżniono kategorię przeznaczenia terenu jaką są obiekty opieki nad dzieckiem – przez które uchwałodawca rozumie żłobki, kluby dziecięce, a także obiekty do nich podobne, nienależące do innej kategorii przeznaczenia terenu. To jednak, że na terenie oznaczonym symbolem [...]MN/1 może być realizowana zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna nie oznacza, że pozostałe, określone w § 18 przeznaczenia, wpisują się w to przeznaczenie. Tym samym to, iż uchwałodawca na terenie działki inwestora ustalił możliwość jej zagospodarowania obiektem opieki nad dzieckiem nie może prowadzić do wniosku, że mamy do czynienia z zabudowę jednorodzinną, a sam żłobek tą zabudowę jedynie uzupełnia. Nadto, trzeba dostrzec, że zwolnienie z § 23 ust. 4 r.w.t. ma charakter wyjątkowy i przez to dotyczy określonych tam rodzajów zabudowy, które charakteryzują się z uwagi na swój charakter, mniejszą uciążliwością jeśli idzie o generowanie i gromadzenie odpadów, np. od zabudowy wielorodzinnej czy usługowej jaką jest prowadzenie żłobka. Stąd, zdaniem Sądu zwolnienie, to nie może mieć zastosowania w przypadku planowanej budowy żłobka. Wreszcie można jeszcze przywołać, że w orzecznictwie wyrażany jest też pogląd, że w § 23 ust. 4 r.w.t. nie chodzi o zabudowę jednorodzinną według przeznaczenia określonego w planie miejscowym. Obowiązywanie planu miejscowego ustalającego, że dany teren jest terenem zabudowy jednorodzinnej nie wyłącza w sposób automatyczny konieczności zachowania odległości, o których mowa § 23 ust. 1 pkt 1 i 2. Ustalenia wymaga bowiem każdorazowo to, jakiego rodzaju zabudowa faktycznie występuje na terenie danej działki ewidencyjnej, branej pod uwagę przy ocenie spełnienia wymagań wynikających z § 23 r.w.t. (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Gl 1249/25, CBOSA). Wreszcie należy wskazać, że jakkolwiek w wydanej decyzji Wojewoda, odwołując się do pismo inwestora złożonego w toku postępowania odwoławczego wskazuje, że wszystkie projektowane szklane witryny mają być nieprzezierne, to rozwiązanie to nie wynika z przedłożonego projektu budowlanego. Nadto, sama treść pisma z dnia 13 sierpnia 2025 r. budzi wątpliwości, które witryny mają być rzeczywiście nieprzezierne. Wskazano w nim bowiem, że "wszystkie witryny na ścianie projektowanego budynku od strony działki nr [...] zaprojektowano jako nieprzezierne", tyle tylko, że działka zainwestowania to jest właśnie działka nr [...], więc należało dopytać, czy rozwiązanie to dotyczy ściany od strony działki nr [...]. W tej zaś ścianie zaprojektowano 5 witryn, przy czym na rzucie parteru, w ścianie od działki nr [...], nie zaznaczono przy zlokalizowanych tam witrynach, że mają być one nieprzezierne. Z kolei na rzucie I piętra zaznaczono to tylko w jednym miejscu. Przywołana kwestia wymagała zatem wyjaśnienia w kontekście planowanych rozwiązań w świetle załączonego projektu budowlanego. Tego jednak również w sprawie zabrakło. Dostrzegalne są także nieprawidłowości w części opisowej projektu zagospodarowania, w którym wskazano, wbrew okolicznością faktycznym, że działka zainwestowania od strony północnej sąsiaduje z dz. nr [...], a nie [...], czego Wojewoda także nie dostrzegł. W ocenie Sądu, stwierdzone i wyjaśnione wyżej naruszenia stanowią wystarczającą przesłankę do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji i wymagają ponownego pochylenia się przez organ odwoławczy nad przedłożonym wnioskiem i projektem w kontekście wskazanych nieprawidłowości. Sąd nie podzielił już jednak zarzutu skargi dot. zezwolenia na lokalizację zjazdu. Zasadnie bowiem uznał Wojewoda, że na etapie udzielania pozwolenia na budowę organ bada faktyczny i prawny dostęp inwestycji do drogi publicznej, a nie prawidłowość wydanej decyzji zezwalającej na taki zjazd. W niniejszej sprawie zaś, inwestycja ma zapewniony dostęp do drogi publicznej, gdyż inwestor uzyskał decyzję z dnia 25 sierpnia 2022 r. zezwalającą na lokalizację zjazdu z działki zainwestowania na drogę publiczną. Sama zaś kwestia realizacji zjazdu nie jest objęta opracowaniem projektowym w niniejszej sprawie. Odnośnie zaś uzyskania zgody na odstępstwo, zawartej w postanowieniu z 10 maja 2023 r., od przepisów określonych w § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 r.w.t. i zezwolenia na wykonanie w projektowanej budowie budynku usługowego o funkcji żłobka na działce nr [...] ściany bez okien i drzwi w odległości 1,80 m do 2, 55m i ściany z oknami (witrynami) w odległości od 1,64 m do 2,63 m od granicy tej działki budowlanej od strony działki nr [...], należy wskazać, iż rzeczywiście rację mają skarżący, iż w decyzji organu I instancji próżno szukać motywów dla tegoż działania. Jednakże wadliwość ta została naprawiona przez organ odwoławczy. Wskazał on bowiem okoliczności, które w ocenie Sądu pozwalały na odstępstwo. Za takie należy niewątpliwie uznać charakterystyczne parametry działki zainwestowania, jej wąski i długi kształt oraz stan zagospodarowania terenów sąsiednich, w tym to, iż od strony tej ściany sąsiaduje ona z terenami kolejowymi, a nie nieruchomością skarżących. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, a rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, znajduje swoje uzasadnienie w brzmieniu art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę, właściwy organ uwzględni okoliczności, oceny i uwagi Sądu i stosownie do nich ponownie dokonana oceny wniosku inwestora i przedłożonego wraz z nim projektu budowlanego w kontekście wymagań planu miejscowego i przepisów techniczno-budowlanych.