II SA/Wr 913/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis, Sędzia NSA Julia Szczygielska /sprawozdawca/, Asesor WSA Alicja Palus, Protokolant Iwona Borecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2005r. sprawy ze skargi F.K. i S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej PTK "A" oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., Nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. R. z dnia [...]r., Nr [...], wydaną z powołaniem się na przepis art.40 ust.1 i 3 oraz art.42 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999., Nr 15, poz.139 ze zm.), art.46 i 48 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz.627 ze zm./ oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy N. R., uchwalony uchwałą Nr IX/36/90 Gminnej Rady z dnia 9 marca 1990r. /Dz. Urz. Woj. Wałbrzyskiego Nr 11, poz.203 ze zm./ o ustaleniu na rzecz PTK "A" Sp.z o.o. w W. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej PTK "A" GSM-900 MHz Nr "[...] D." na części działki nr [...]w W.. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż wnioskiem z dnia [...]r. pełnomocnik Spółki z .o.o. PTK "A" z/s w W., wszczęte zostało w Urzędzie Gminy w N. R. postępowanie o ustalenie warunków zabudowy działki nr [...]w W. (będącej własnością S. D. zam. w W. [...]) dla zamierzenia p.n stacja bazowa telefonii komórkowej PTK "A", składająca się z masztu o wysokości około60 m i kontenera technologicznego. O wszczęciu powyższym wnioskiem postępowania Wójt Gminy zawiadomił w trybie art. 61 § 4 strony postępowania w sprawie , tj. właścicieli sąsiednich nieruchomości , a także uruchomił procedurę wynikającą z przepisów cyt. ustawy z 9 listopada 2000 r. o udziale społeczeństwa w postępowaniach dot. inwestycji mogących znacząco wpływać na środowisko (zawiadomienie z 23.02.2001 r. podane do publicznej wiadomości 26.02.2001 r.). Protest przeciwko planowanej inwestycji zgłosili mieszkańcy W. i D. [...]r. a także S. M. zam. w W.. W dniu [...]r. przeprowadzono rozprawę administracyjną z udziałem mieszkańców na której przedstawiciele inwestora i inspekcji sanitarnej zapoznali zebranych z projektowaną inwestycją i jej oddziaływaniem . W toczącym sią postępowaniu na podstawie przedłożonego dla projektowanej stacji "Raportu" jej oddziaływania na środowisko wykonanego w styczniu [...] r. przez Biegłego Wojewody D., Wójt Gminy N. R. uzyskał wymagane pozytywne uzgodnienia ze Starostą K. (postanowienie nr [...]z [...]r. utrzymane w mocy ostatecznym postanowieniem Kolegium Odwoławczego nr [...]z [...]r.) oraz postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z [...]r., utrzymane w mocy ostatecznym postanowieniem Głównego Inspektora Sanitarnego z [...]. W oparciu o dokonane w postępowaniu ustalenia decyzją nr [...]z dnia [...]r. Wójt Gminy N. R. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego, w oparciu o obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy , przepisy szczególne wymienione w pkt. 3.1 decyzji, jak również warunki wynikające z dokonanych uzgodnień w/w organów. W decyzji określono wymagania dot. ochrony interesów osób trzecich, zamieszczono w niej wymaganą klauzulę wynikającą z art. 46 ust. 2 i 3 cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a linie rozgraniczające teren inwestycji zamieszczono na mapie w skali 1 : 1000, stanowiącej załącznik graficzny do decyzji. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ opisał przebieg postępowania w sprawie lokalizacji wnioskowanej stacji bazowej telefonii cyfrowej, odnosząc się m.in. do zgłoszonych wniosków i protestów mieszkańców. Zgodnie z wymogami obowiązujących dla tej inwestycji przepisów z zakresu ochrony środowiska podano także do publicznej wiadomości m.in. na stronie internetowej Urzędu Gminy informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie wniosku;"Raportu", oraz wydanej decyzji. W odwołaniu od powyższej decyzji F. K. i S. M., sprzeciwili się, jak stwierdzili - po raz kolejny -opisywanej inwestycji, ze względu na bliską odległość zamieszkania i działek rolnych. Wójt Gminy N. R. przekazując wniesione odwołanie wraz z aktami sprawy do rozpatrzenia przez Kolegium Odwoławcze nie odniósł się do zawartych w nim zarzutów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w oparciu o analizę materiału dowodowego sprawy nie znalazło podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania, uznając je za niezasadne. Kolegium Odwoławcze zważyło, iż zgodnie z zasadami wynikającymi z cyt. ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym wydawana na jej podstawie decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ma charakter promesy o czasowym okresie obowiązywania, określającej możliwość realizacji zamierzenia inwestycyjnego, jeśli jest ono zgodne z przepisami prawa i ustaleniami obowiązującego, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z treści art. 43 tej ustawy wynika, iż wójt ( burmistrz lub prezydent miasta) nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W rozpatrywanej sprawie brak jest w ocenie Kolegium podstaw do stwierdzenia niezgodności lokalizacji projektowanej stacji z miejscowym planem i obowiązującymi przepisami, a z opracowanego dla niej "Raportu oddziaływania na środowisko" wynika iż pole elektromagnetyczne o wartościach przekraczających dopuszczalne wartości nie będzie występować w przestrzeni dostępnej dla ludności, co podkreślono w postanowieniach uzgadniających lokalizację stacji, zwłaszcza szczegółowo zostało opisane z uzasadnieniu cytowanego postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z [...]r. nr [...]doręczonego zarówno stronom postępowania, w tym także odwołującym się, jak i mieszkańcom W. i D.. Argumenty sformułowane w odwołaniu nie poparte żadnymi dowodami , nie mogły więc w tej sytuacji zostać przez Kolegium Odwoławcze uwzględnione. Uznając zatem, że wydana decyzja nie narusza obowiązujących przepisów, Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego F. K. i S. M. wnieśli o uchylenie wydanych w sprawie decyzji. Skarżący w dalszym ciągu nie godzą się na lokalizację spornej inwestycji z uwagi na, ich zdaniem, zbyt bliską odległość od zabudowy mieszkaniowej, zarzucając przy tym, iż decyzję wydano bez ich wiedzy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje legalność zaskarżonej decyzji administracyjnej oceniając prawidłowość zastosowania przepisów i ich wykładnię, a więc zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa na tle stanu faktycznego ustalonego w chwili wydania decyzji. Biorąc pod uwagę tak ograniczony zakres kognicji, Sąd rozpatrując niniejszą skargę uprawniony jest jedynie w tym postępowaniu do zbadania, czy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...]r., Nr [...]odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art.145 § 1 lub art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, co oznacza, że cyt. wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga F. K. i S. M. nie może być uwzględniona, jako że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organów nie dają podstaw do uchylenia tak decyzji organu odwoławczego, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Uchylenie bowiem decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w razie istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy /art.145 § 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Takie zaś wady i uchybienia nie występują w niniejszej sprawie. Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz.139 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji I tak zgodnie z przepisem art.2 ust.1 tej ustawy ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu dokonywane jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z zachowaniem warunków określonych w ustawach. W myśl zaś art. 7 ustawy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym. Omawiana ustawa w art. 40 ust. 1 stanowi, że ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje w drodze decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu z zastrzeżeniem art. 13 ust. 1 ustawy, na podstawie przepisów szczególnych. Z powyższej regulacji wynika zatem obowiązek zgodności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zasadę tę potwierdza również art. 43 ustawy, zgodnie z którym nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to tyle, że jeżeli zamierzenie inwestycyjne strony jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to właściwy organ administracji nie może odmówić wydania pozytywnej decyzji w tym zakresie. Podkreślić przy tym należy, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest warunkiem wstępnym, podstawowym i niezbędnym dla rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, co znajduje potwierdzenie w przepisie art. 47 ustawy, zgodnie z którym warunki zabudowy i zagospodarowaniu terenu ustalone w decyzji warunki, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Niesporne jest w sprawie, że teren /działka nr [...]w W./, na którym planowana jest sporna inwestycja oznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy N. R., uchwalonym uchwałą Nr IX/36/90 Gminnej Rady z dnia 9 marca 1990r. /Dz. Urz. Woj. Wałbrzyskiego Nr 11, poz.203 ze zm./ symbolem " C2.25 RP,RZ " , przeznaczony jest na cele użytkowania rolniczego oraz zabudowy mieszkaniowej i zagrodowej. Skoro zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy N. R., teren dla którego ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania domaga się PTK "A" Sp.z o.o. w W., przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniowa i zagrodową, gdy zaś powszechnie wiadomo, że budowa osiedla mieszkaniowego, jak i zagrodowego, to inwestycja obejmująca nie tylko budynki mieszkalne, jak i gospodarcze, lecz także inwestycje towarzyszące, takie jak obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, to zasadnie organy przyjęły, że stacja bazowa telefonii cyfrowej PTK "A" GSM-900 MHz Nr "[...]D." jako urządzenie telekomunikacyjne jest elementem infrastruktury technicznej, towarzyszące budownictwu mieszkaniowemu. W świetle powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że brak wyraźnego zapisu w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy N. R. o przeznaczeniu opisanego wyżej terenu pod budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej, nie sprzeciwia się ustaleniu dla PTK "A’ Sp.z o.o. w W. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej PTK "A" GSM-900 MHz Nr "[...]D." na części działki nr [...]w W.. Wbrew zarzutom skargi planowana inwestycja nie narusza także dyspozycji art.42 ust.1 pkt.5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Dokonane w tym zakresie przez organ pierwszej instancji ustalenia faktyczne i prawne nie budzą zastrzeżeń. W wydanej decyzji z dnia [...]r., Nr [...], w części dotyczącej ochrony interesów osób trzecich, organ pierwszej instancji ustalił m. innymi, że na etapie przygotowania zamierzenia i realizacji należy uwzględnić całość warunków jakie zostaną określone przez jednostki uzgadniające lub opiniujące wnioskowane zamierzenie. Nadto w decyzji tej / pkt.3.4./ organ ustalił, iż przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, inwestor jest obowiązany uzyskać pozwolenie na emitowanie pól elektromagnetycznych, zgodnie z art.234 ust.2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz.627/. Wydane w sprawie decyzje nie naruszają także art.40 ust.3 omawianej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, stosownie do którego decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych ustawą i przepisami szczególnymi. Niewątpliwe jest w sprawie, że projekt przedmiotowej decyzji uzgodniony został ze Starostą Powiatu K., który to organ w dniu [...]r. wydał w tej kwestii postanowienie Nr [...]. W uzasadnieniu tegoż postanowienia, organ stwierdził, iż z przedłożonego Raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko , opracowanego przez mgr inż. J. Bonenberga, biegłego Wojewody D. wynika, że stacja bazowa telefonii cyfrowej GSM-900 MHz Nr [...]D., zlokalizowana na działce nr [...]w W. na maszcie wolnostojącym o wysokości 50 metrów, spełnia przepisy obowiązujące w zakresie ochrony przed elektromagnetycznym promieniowaniem niejonizującym. Z obliczeń i rysunków zawartych w w/w Raporcie wynika, podkreślił dalej organ, że pole elektromagnetyczne o wartościach przekraczających dopuszczalny poziom gęstości pola elektromagnetycznego będzie występować w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludności, stąd stwierdził, iż planowana inwestycja nie będzie oddziaływać w sposób negatywny na stan środowiska naturalnego i zdrowie ludzi. Również projekt przedmiotowej decyzji uzgodniony został z Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym we W.. W postanowieniu z dnia [...]r., Nr [...], organ stwierdził m. innymi powołując się na opisany wyżej "Raport ", iż skoro obliczona granica obszaru ograniczonego użytkowania od anten projektowanych stacji bazowej telefonii cyfrowej, znajduje się najniżej około 27, m npt., to można wykluczyć teoretycznie szkodliwy wpływ promieniowania na otoczenie przy braku odpowiednio wysokiej zabudowy wokół wieży. Podkreślić przy tym należy, że powyższe uzgodnienia wymagane były także w ramach prowadzonego przez Wójta Gminy N. R. postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, a uregulowanego przepisami rozdziału 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz.627/. Lektura akt sprawy wskazuje, że w postępowaniu o wydanie przedmiotowej decyzji, organ pierwszej instancji w pełni przestrzegał zasad obowiązujących przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. W niniejszej sprawie, jak to Sąd wyżej zauważył, opracowany został przez mgr inż. J. B. - biegłego Wojewody D., Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a dotyczącej planowanej stacji telefonii cyfrowej GSM-900 MHz Nr [...]D., zlokalizowanej na wieży o wysokości 50 metrów na działce nr [...]w W., Gmina N. R. . W opinii tej biegły stwierdza, że anteny sektorowe i paraboliczne zainstalowane zostaną na wieży o wysokości 50 metrów, dzięki czemu będą górować na otoczeniem, co oznacza, że obszary, gdzie przekroczony jest dopuszczalny poziom elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego będą fizycznie niedostępne dla ludności. Dopuszcza się tym samym bez ograniczeń przebywanie ludzi na poziomie terenu, jak i dopuszcza się przebywanie ludzi w okolicznych budynkach. Biegły podkreśla przy tym, iż w bezpośrednim otoczeniu stacji znajdują się wyłącznie tereny rolne. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa / dom właściciela działki nr [...]o wysokości około 8 metrów położony jest w odległości ponad 130 metrów w kierunku wschodnim od miejsca usytuowania anten nadawczych stacji. Zdaniem biegłego zamierzona inwestycja nie powoduje ograniczenia sposobu zagospodarowania działek sąsiednich, przez co nie zostaną naruszone interesy osób trzecich. Raport ten kończy się wnioskiem, iż skoro planowane przedsięwzięcie nie powoduje zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi, to nie ma potrzeby tworzenia w przestrzeni obszarów ograniczonego użytkowania. W konsekwencji powyższych ustaleń, stwierdzić należy, ze zarzuty zawarte w skardze oraz materiał dowodowy zebrany w sprawie nie wykazały, by projektowana inwestycja naruszała interesy prawne skarżących. Wbrew także twierdzeniu skarżących, brali oni udział w prowadzonym przez organy postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla spornej inwestycji. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a do czego ograniczają się kompetencje Sądu, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej - nie wykazała, by decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów tak prawa materialnego jak i prawa procesowego. Z braku zatem uzasadnionych podstaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić skargi F. K. i S. M. i wobec tego oddalił ją w myśl art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. H.B. 25.04.2005r.