II SA/Wr 916/02

WyrokWSA we Wrocławiu2005-02-16

Skład orzekający: Tadeusz Kuczyński, Jolanta Sikorska, Lidia Serwiniowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej dotyczące zdolności do czynnej służby wojskowej zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności poprzez brak wszechstronnej oceny dowodów i nieodniesienie się do dokumentacji medycznej przedstawionej przez skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, uznając, że organy wojskowe nie zebrały i nie oceniły w sposób wszechstronny materiału dowodowego. W szczególności, nie ustosunkowały się do przedstawionej przez skarżącego dokumentacji medycznej, co stanowiło uchybienie mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wywody organu przedstawione w odpowiedzi na skargę nie mogły zastąpić wadliwego uzasadnienia decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący M. M. został orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej uznany za zdolnego do czynnej służby wojskowej, pomimo przedstawienia dokumentacji medycznej wskazującej na chorobę wrzodową żołądka i zapalenie mięśnia sercowego. Skarżący kwestionował prawidłowość orzeczenia, wskazując na swoje dolegliwości i obawy o pogorszenie stanu zdrowia w warunkach wojskowych. Organ wojskowy w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko, jednak sąd uznał, że organ nie odniósł się należycie do przedstawionych dowodów.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej we W. oraz utrzymaną przez nią w mocy decyzję organu I instancji. Zasądzono od Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej we W. na rzecz skarżącego kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Nie orzeczono w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, Sędziowie: NSA Jolanta Sikorska, WSA Lidia Serwiniowska, Protokolant apl. prok. Justyna Radomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2005r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną przez nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej we W. na rzecz skarżącego kwotę 10 /dziesięć/ zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego i art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. z 1992r. nr 4, poz. 16 z późn. zm./ oraz § 1 ust. 1 i § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach /Dz.U. z 1992r. ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania poborowego M. M. od orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. w sprawie określenia kategorii zdrowia postanowiła uznać M. M. za zdolnego do czynnej służby wojskowej. W motywach uzasadnienia podano, że w oparciu o cytowane na wstępie przepisy prawne Wojewódzka Komisja Lekarska we W., po zapoznaniu się z przedłożonymi do wglądu dokumentami lekarskimi, przeprowadzeniu dodatkowych badań specjalistycznych uznała poborowego za zdolnego do pełnienia zasadniczej służby wojskowej. Stwierdzone schorzenia: § 40 pkt 1, § 43 pkt 4, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy. W skardze na powyższą decyzję do sądu administracyjnego M. M. stwierdził, że nie zgadza się z zawartym w niej rozstrzygnięciem. Podniósł, że wyniki badań lekarskich dostarczone Komisji wykazują chorobę wrzodową żołądka. Od [...] lat cierpi na bardzo ostre bóle brzucha. Po częstym pobycie w szpitalu i dokładnych badaniach wykazano czynne, zapalne stany błon śluzowych żołądka. Pomimo długotrwałego leczenia nadal odczuwa bóle, nasilają się one w wyniku nieprzestrzegania diety, nerwów, stresów. Ulgę przynoszą mu leki, które aktualnie przyjmuje. Podniósł, że przedstawił także badania wykazujące zapalenia mięśnia sercowego z okresowymi zaburzeniami rytmu. W czasie dużego wysiłku odczuwa bóle w klatce piersiowej, w okolicy serca. Aktualnie posiada skierowanie do szpitala na dokładne badania, lecz ze względu na brak miejsc jest zmuszony czekać na swoją kolej. Jest młodym i na wygląd zdrowym człowiekiem jednak prawda jest inna. Obawia się, że pobyt w wojsku i stresy z nim związane oraz brak odpowiedniej diety pogorszą stan jego zdrowia, dlatego też zwraca się z prośbą o ponowne rozpatrzenie orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej. Dokumenty dotyczące stanu jego zdrowia znajdują się w Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej we W. W odpowiedzi na skargę Wojewódzka Komisja Lekarska we W. wniosła o oddalenie skargi. Stwierdzono, że przedłożona przez skarżącego dokumentacja była wnikliwie analizowana na posiedzeniu Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej we W. w dniu [...]r. przez Przewodniczącego Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej we W. i członków Komisji. W oparciu o w/w dokumentację lekarską oraz na podstawie, wywiadu przeprowadzonego przez Przewodniczącego Komisji z w/w schorzenia M. M. zakwalifikowano do § 40 pkt 1 /rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach/ tj. choroby przełyku nie upośledzające sprawność ustroju, mając również na uwadze objaśnienia szczegółowe do w/w rozporządzenia. Stwierdzono również u skarżącego schorzenie, które zakwalifikowano do § 43 pkt 1 w/w rozporządzenia tj. choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, kierując się objaśnieniami szczególnymi w/w rozporządzenia. Dodatkowo M. M. został przebadany przez członka komisji lekarza specjalistę chorób wewnętrznych, ponieważ w odwołaniu swym z dnia [...]r. między innymi informował, że w [...]r. przeszedł zapalenie mięśnia sercowego z zaburzeniami rytmu serca. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę prawną rozstrzygnięcia w rozważanej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 29 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, powołanej wyżej /dalej, jako ustawa/, oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, powołanego wyżej /dalej, jako rozporządzenie/. W myśl przepisu § 18 ust. 1 rozporządzenia, wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie na podstawie badania lekarskiego /.../ oraz na podstawie dokumentacji lekarskiej i innych dokumentów mających znaczenie w sprawie /.../. Zgodnie z § 19 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, orzeczenie powinno zawierać szczegółowe uzasadnienie. W przedmiotowej sprawie skarżący, w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego dotyczącego określenia zdolności do służby wojskowej powoływał się na względy zdrowotne, które - jego zdaniem - przemawiały za niezdolnością do odbycia tej służby. Załączył dokumentację lekarską, z której m.in. wynika, że od ok. [...] lat jest leczony ambulatoryjnie z powodu nawracających stanów zapalnych przewodu pokarmowego - schorzenie o charakterze przewlekłym i nawracającym nie rokujące trwałego wyleczenia /zaświadczenie o stanie zdrowia z dnia [...]r./. Ze świadectwa lekarskiego z dnia [...]r. wynika, że u skarżącego stwierdzono stan po zapaleniu mięśnia sercowego z okresowymi zaburzeniami rytmu serca, natomiast w protokole badań z dnia [...]r. stwierdzono m.in.: "przełyk zaczerwieniony /.../, błona śluzowa żołądka zaczerwieniona, obrzęknięta o cechach procesu zapalnego /.../, opuszka dwunastnicy zmieniona zapalnie". Organ wojskowy w ogóle nie ustosunkował się do dowodu w postaci dokumentacji lekarskiej załączonej przez skarżącego, mimo że w trakcie postępowania administracyjnego powoływał się on na fakt leczenia wskazanych dolegliwości zwłaszcza zaś nie odniósł się do ewentualnych relacji między swoją diagnozą stanu zdrowia skarżącego a diagnozą postawioną przez lekarzy leczących skarżącego /w kontekście treści § 34 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON/. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ustalona reguła, że organ decyzyjny dysponując różnymi dowodami, nie może uchylać się od oceny wiarygodności tych dowodów, a tym samym, od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy /art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a./. Jeżeli spośród dwóch twierdzeń, jedno jest wiarygodne, a drugie nie, należy dokonać stosownego wyboru, wskazując kryteria, jakimi kierował się organ uznając daną okoliczność za udowodnioną /np. wyrok NSA z dnia 10 listopada 1988r., III SA 579/88, nie publ./. Należy przy tym zauważyć, że w uzasadnieniu obu decyzji - mimo normatywnego nakazu, by było ono szczegółowe /§ 19 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia/, zawarto tylko konkluzję. Należy zaważyć, że w aktach administracyjnych sprawy brak jest orzeczenia pierwszoinstancyjnego, a także egzemplarza badań specjalistycznych przeprowadzonych w wyniku skierowania przez organ wojskowy. W takiej sytuacji, Sąd nie jest w stanie sprawdzić, na jakich podstawach oparto konkluzję i skontrolować prawidłowość rozumowania Komisji. Kontrola ta polega na sprawdzeniu prawidłowości z punktu widzenia logiki i zasad doświadczenia życiowego - rozumowania przeprowadzonego w uzasadnieniu decyzji. Powyższe jest równoznaczne z niedopełnieniem przez organ obowiązku zebrania i oceny na podstawie całego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, a zatem z nie wyjaśnieniem dokładnie stanu faktycznego sprawy. Powyższe, równoznaczne z naruszeniem wyżej powołanych przepisów postępowania administracyjnego jest uchybieniem, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zawarte natomiast w odpowiedzi na skargę wywody organu wyjaśniającego motywy podjęcia zaskarżonego orzeczenia nie mogą odnieść skutku. Nie dokonując merytorycznej oceny ich trafności w świetle przytoczonego materiału dowodowego należy wskazać, że powyższe wywody podniesione zostały dopiero w odpowiedzi na skargę, nie zostały zawarte w uzasadnieniu orzeczenia i w konsekwencji nie mogą być obecnie przedmiotem oceny Sądu. Przytoczone uchybienia spowodowały, że na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271/, orzeczono jak w sentencji. Zgodnie z art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt może być wykonany. W niniejszej sprawie nie orzekano w przedmiocie wykonania zaskarżonego orzeczenia, gdyż orzeczenie o przydatności /lub braku przydatności/ do służby wojskowej nie posiada samodzielnego przymiotu wykonalności. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 55 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm./ w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ..., powołanej wyżej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło