II SA/Wr 93/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 18 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany terminu wykonania obowiązków zapewnienia wymaganej przepisami techniczno-budowlanymi długości dojścia ewakuacyjnego w budynku postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W., podając w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 11a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania B. K., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r. nr [...], którą odmówiono zmiany terminu wykonania obowiązku zapewnienia wymaganej przepisami techniczno-budowlanymi długości dojścia ewakuacyjnego w budynku Hotelu A. przy ul. O. [...] w B. K., określonego w decyzji organu I instancji z dnia [...] r. nr [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną na wstępie decyzję wniósł w dniu 2 stycznia 2013 r. (data nadania przez pocztę) B. K.. Zarzucił, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 i art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego i zażądał jej uchylenia oraz zasądzenia od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego; nadto wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odpowiadając na skargę D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie, a w przypadku jej merytorycznego rozpatrywania o jej oddalenie. Co do meritum sprawy organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie zaś do przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Sąd ustalił, że zaskarżoną decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. doręczono B. K. w dniu 29 listopada 2012 r. (dowód doręczenia: k. 3 akt administracyjnych). Natomiast skarga B. K. została nadana listem poleconym na adres organu II instancji w dniu 2 stycznia 2013 r. (dowód: datownik opatrzony oznaczeniem "B. K. 1" na kopercie zawierającej skargę – k. 8 akt sądowych). Skoro więc skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 29 listopada 2012 r. (czwartek), to 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynąłby z dniem 29 grudnia 2012 r. (sobota). Uwzględniając zaś przepis art. 83 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, należy przyjąć, że w niniejszym przypadku ostatnim dniem na wniesienie skargi do sądu był dzień 31 grudnia 2012 r. (poniedziałek), będący dniem roboczym. Tymczasem skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (sporządzona w dniu 21 grudnia 2012 r.) została wniesiona w dniu 2 stycznia 2013 r. (środa), a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Wobec tego, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, należało ją odrzucić. Na marginesie Sąd wyjaśnia, że wobec odrzucenia skargi nie podlega również merytorycznemu rozpoznaniu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jeśli zaś chodzi o koszty postępowania sądowego, to zgodnie z przepisem art. 222 p.p.s.a. nie żądano od skarżącego wpisu od skargi, a zatem Sąd na obecnym etapie nie ma podstaw, by orzekać o kosztach postępowania. Biorąc pod uwagę omówione okoliczności faktyczne i prawne, Sąd na podstawie wskazanych wyżej przepisów oraz na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.