II SA/Wr 932/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia .... w przedmiocie uchylenia postanowienia Starosty T. z dnia ...odmawiającego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego oraz budynku garażowo- gospodarczego wolnostojącego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i umorzenia postępowania pierwszej instancji postanawia: zawiesić postępowanie. Starosta T. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia ...., w którym uchylono postanowienie Starosty T. z dnia ...., w którym Starosta T. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego oraz budynku garażowo- gospodarczego wolnostojącego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, umarzając jednocześnie postępowanie pierwszej instancji jako bezprzedmiotowe. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W.wniosło o jej odrzucenie wskazując w uzasadnieniu, w doktrynie prawa administracyjnego i w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego nie może być organ, który rozstrzygał sprawę w pierwszej instancji, bowiem jego rola w postępowaniu skończyła się z chwilą wydania aktu administracyjnego skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej. Kolegium podkreśliło, że uprawnionym do wniesienia skargi jest tylko ten podmiot, którego sytuacja prawna uległa bezpośredniej zmianie na skutek władczych działań organów administracji publicznej, przy czym naruszenie prawa lub interesu prawnego musi mieć charakter zindywidualizowany i skonkretyzowany. Jedynie bezpośrednie naruszenie konkretnej normy prawnej może skutkować udzieleniem ochrony prawnej przez sąd administracyjny. Organ II instancji zaznaczył, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może być wykorzystywane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej. Dodał, że nawet gdyby przyjąć, iż skarga została wniesiona przez Starostę T. w imieniu Powiatu T., to i tak nie można byłoby jej uznać za dopuszczalną, gdyż ta osoba prawna nie jest bowiem stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 28 grudnia 2011 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Odpis powyższego postanowienia wraz ze stosownym pouczeniem doręczono stronom i uczestnikom postępowania za wyjątkiem uczestnika K.D., gdyż adresowana do niego przesyłka została zwrócona z adnotacja poczty: "adresat zmarł ....". Sąd z urzędu zwrócił się o potwierdzenie informacji o zgonie uczestnika, w wyniku czego Urząd Stanu Cywilnego we W. nadesłał odpis skrócony aktu zgonu, z którego wynika, że Piotr K.D., ostatnio zamieszkały w R., zmarł ... r. we W. Zgodnie z regulacją art.124 § 1 ust. 1 i § 3 p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony, chyba ze przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Należy mieć również na uwadze zapis art. 12 p.p.s.a. mówiący o tym, że ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. W niniejszej sprawie uznać należało, iż jej przedmiot (uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu) nie odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych ze zmarłym uczestnikiem, a ponieważ jego zgon nastąpił przed zakończeniem postępowania przed sądem I instancji, to należało z urzędu zawiesić postępowanie do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku. Z tych względów na podstawie art. 124 § 1 ust. 1 i art. 160 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.