II SA/Wr 983/01

4 II SA/Wr 983/2001 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński Sędziowie NSA - Jolanta Sikorska (spraw.) NSA - Andrzej Wawrzyniak Protokolant Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi S. Ł. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozszerzenia uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżona decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą; I. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącej kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. III. 2 4 II SA/Wr 983/2001 U Z A S D N I E N I E Decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 22 ust. 1 w związku z art. 21 ust. 1 i art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a), b) c) ustawy z dnia 24.01.199Ir. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. odmówił S. Ł. rozszerzenia okresu działalności kombatanckiej. W uzasadnieniu podał, że S. Ł. wystąpiła z wnioskiem o rozszerzenie okresu działalności kombatanckiej zaliczonego do uprawnień wynikających z ustawy z dnia 24.01.1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego o okres osadzenia w 1943r. w hitlerowskich obozach koncentracyjnych na [...] w O., a następnie pobytu razem z rodzicami w Niemczech na robotach przymusowych od [...]r. do [...]r. Nie przedstawiła rekomendacji Stowarzyszenia określonej w art. 22 ust. 1 powołanej ustawy. Na potwierdzenie faktu represji przedstawiła: * kopię odpisu aktu urodzenia swojego brata - J. J., * kopię odpisu aktu zgonu swojego ojca - F. J., * kopię zaświadczenia Międzynarodowego Biura Poszukiwań w A.,...... kopię zaświadczenia Burmistrza Miasta G., * kopię zaświadczenia Okręgowej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu -Instytutu Pamięci Narodowej w L., oświadczenia trzech świadków. Organ wskazał, że w toku postępowania starał się ustalić, czy okoliczności objęte wnioskiem spełniają warunki określone przez ustawodawcę w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a), b), c) ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego Mając na względzie zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz art. 80 kpa organ uznał, że wnioskodawczym przedstawiła dokumenty potwierdzające jej pobyt na robotach przymusowych. Nie przedstawiła natomiast niebudzących wątpliwości dokumentów potwierdzających fakt pobytu w hitlerowskich obozach na [...] i w O.. Organ odmówił mocy dowodowej oświadczeniom świadków, ponieważ nie przedstawiono dokumentów potwierdzających ich pobyt w hitlerowskim obozie na [...]. Świadkowie w 3 4 II SA/Wr 983/2001 swoich oświadczeniach nie potwierdzili pobytu strony w obozie koncentracyjnym w O. Oświadczenia te zatem nie są w ocenie organu wiarygodnymi dowodami w sprawie. Z przedstawionych dokumentów zdaniem organu wynika, że wnioskodawczym po zwolnieniu z obozu w Z. została razem z rodzicami deportowana do Niemiec na roboty przymusowe. Przebywanie w Niemczech na robotach przymusowych nie jest represją w rozumieniu przepisów ustawy o kombatantach. W tej sytuacji brak jest zdaniem organu podstaw prawnych do rozszerzenia okresu działalności kombatanckiej. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy S. Ł. wniosła o przedłużenie terminu odpowiedzi z uwagi na jej pobyt w związku ze swoim stanem zdrowia u córki w K. Podtrzymała twierdzenia o pobycie od końca [...]r.. w obozie z Z., od końca [...]r. do [...]r. w obozach na [...] i O. aż do momentu wywiezienia wraz z rodziną na roboty przymusowe do Niemiec. Do wniosku dołączyła sporządzony w języku niemieckim list skierowany do Burmistrza Miasta G. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantowi Osób Represjonowanych zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 kpa oraz art. 22 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24.01.199Ir. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...]r. o odmowie rozszerzenia uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu wskazał, że ponownie rozpatrując sprawę uznał, iż wnioskodawczym nie przedstawiła dokumentów, które w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzałyby jej osadzenie w hitlerowskich obozach. Zgodnie z przepisami ustawy kombatanckiej obowiązek udokumentowania wniosku spoczywa na wnioskodawczym w związku z nie udokumentowaniem wniosku brak jest podstaw do przyznania uprawnień kombatanckich. Mając powyższe na uwadze uznał, że brak jest podstaw do uchylenia wydanej w sprawie decyzji. W skardze na powyższą decyzję S. Ł. podtrzymała twierdzenia zawarte we wniosku oraz we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a ponadto dodała, że po okresie pobytu w [...]r. w obozie hitlerowskim w Z., co zostało jej uznane decyzją z dnia [...]r. jako działalność kombatancka, została przewieziona do obozu na [...] i w O. skąd dopiero w [...]r. deportowano ją wraz z rodziną do miejscowości V. na roboty przymusowe. Fakt pobytu na robotach w miejscowości V. dopiero od [...]r. potwierdzają zebrane w sprawie dokumenty. W toku postępowania przed sądem 4 4 II SA/Wr 983/2001 podała, że jej bratu F., który wraz z nią był osadzony w obozach hitlerowskich, a następnie został wywieziony wraz z nią oraz rodzicami i pozostałym rodzeństwem na roboty przymusowe do V. rozszerzono uprawnienia kombatanckie o okres pobytu w hitlerowskim obozie w Z. w okresie od [...][...]r. oraz w hitlerowskim obozie na [...] w okresie od [...] do [...]r. W odpowiedzi na skargę organ decyzyjny wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) mającej zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje zgodność decyzji z prawem materialnym oraz z przepisami postępowania administracyjnego. Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 powołanej ustawy). Takie wady i uchybienia, zdaniem Sądu, występują w niniejszej sprawie. Skargę zatem należało uwzględnić i wydane w sprawie decyzje uchylić. Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 24 stycznia 199Ir. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (j. t. Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.). Ustawa ta w art. 1 określa rodzaje działalności uznane za działalność kombatancką, w art. 2 wskazuje rodzaje działalności uznawane za działalność równorzędną z działalnością kombatancką, w art. 3 wymienia okresy zaliczane do okresów działalności kombatanckiej lub równorzędnych z działalnością kombatancką a w art. 4 zawiera definicje represji. Według art. 3 pkt 2) owej ustawy do okresów działalności kombatanckiej lub równorzędnej z działalnością kombatancką zalicza się również m. in. czas przebywania w hitlerowskich więzieniach, obozach koncentracyjnych i ośrodkach zagłady oraz w innych miejscach odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz 5 4 II SA/Wr 983/2001 bezpieczeństwa, a także w więzieniach i poprawczych obozach pracy oraz poprawczych koloniach pracy podległych Głównemu Zarządowi Obozów i Kolonii Poprawczych (GUŁag) NKWD, a od [...] r. MWD ZSRR, a także w więzieniach lub innych miejscach odosobnienia na terytorium Polski - spowodowanego działalnością, o której mowa w art. 1 ust. 2 i art. 2. Według zaś przepisu art. 4 ust. 1 : " Przepisy ustawy stosuje się również do osób, które podlegały represjom wojennym i okresu powojennego. Represjami w rozumieniu ustawy są okresy przebywania: 1) z przyczyn politycznych, narodowościowych, religijnych i rasowych: a) w hitlerowskich więzieniach, obozach koncentracyjnych i ośrodkach zagłady, b) w innych miejscach odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa, c)w innych miejscach odosobnienia, w których pobyt dzieci do lat 14 miał charakter eksterminacyjny, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa, Wskazać należy, że postępowanie administracyjne przeprowadzone przed wydaniem decyzji przez organ administracji powinno zapewnić dokładne ustalenie stanu faktycznego sprawy. Zgodnie z wyrażoną w art. 7 kpa zasadą praworządności w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis art. 77 § 1 kpa nakłada na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie w sposób wyczerpujący. Według zaś art. 8 kpa organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 9 nakłada na organ administracji publicznej obowiązek informowania stron w sposób należyty i wyczerpujący o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków strony będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Według tego przepisu prawa organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. W art. 107 § 1 Kodeks postępowania administracyjnego wskazuje elementy formalne decyzji, określając w § 3 wymogi, jakie winno spełniać uzasadnienie wydanej w sprawie decyzji. Według treści art. 107 § 3 kpa: "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać 6 4 II SA/Wr 983/2001 wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa." Zdaniem Sądu, rozpoznając niniejszą sprawę organ administracji publicznej uchybił wyżej wskazanym przepisom prawa. Z akt sprawy wynika, że w deklaracji członkowskiej ZBoWiD z dnia [...]r. oraz w życiorysie skarżąca podała, że w [...]r. w ramach pacyfikacji Z. została wraz z rodziną wysiedlona przez hitlerowców z m. S. i osadzona w obozie w Z., następnie przeniesiona do obozu na [...]. Z zaświadczenia Głównej Komisji Badania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu - Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...]r. wynika, że S. (chodzi o skarżącą S.) J. w ramach hitlerowskiej akcji na Z. w [...]r. został wysiedlony wraz z pozostałymi członkami rodziny ze wsi S. j osadzony w obozie przejściowym w Z. Do dawnego miejsca zamieszkania powrócił po zakończeniu działań wojennych. W piśmie z dnia [...]r. ta sama Komisja potwierdziła powyższe dane i dodała, że pod. poz. [...] figuruje S. J. oraz, że przy nazwisku znajduje się adnotacja "wywieziona do Niemiec, powróciła". Komisja wyjaśniła, że nie posiada danych dotyczących okresu pobytu w Niemczech. Ze znajdującego się na k. [...] akt administracyjnych pisma Międzynarodowego Biura Poszukiwań w A. wynika, że skarżąca wraz z rodzicami i rodzeństwem pracowała w okresie od [...]r. do [...]r. w majątku V. W aktach tych na k. [...] znajduje się zaświadczenie Archiwum Państwowego w L. z dnia [...]r., z którego wynika, że w imiennej liście transportowej osób wysiedlonych prze okupanta, wywiezionych w [...]r. z hitlerowskiego obozu przejściowego w Z. za pośrednictwem Urzędu Pracy w Z. na przymusowe roboty do Rzeszy figurują pod. poz. [...]-[...] rodzice skarżącej oraz jej rodzeństwo, a także ona sama. Do wniosku skarżąca dołączyła też zeznanie św. J. Z. z dnia [...]r., która podała, że podczas pacyfikacji wsi S. pod koniec [...]r. skarżąca została wywieziona do obozu w Z., gdzie przebywała w okresie [...],[...]r, następnie do obozu na [...] skąd po połączeniu z rodziną została wywieziona do miejscowości V. na roboty przymusowe. W Niemczech pracowała aż do wyzwolenia. Ze złożonego przez skarżącą do akt sprawy oświadczenia tego świadka z dnia [...]r. złożonego do sprawy brata skarżącej - F. J. wynika, że brat skarżącej - F. J. przebywał wraz z rodzeństwem i rodzicami w obozie hitlerowskim w Zamościu oraz na M., a następnie został wywieziony na roboty przymusowe do III Rzeszy, gdzie przebywał aż do wyzwolenia . Świadek ten podał, że przebywał razem z 7 4 II SA/Wr 983/2001 F. J. i jego rodziną w tych obozach i później pracował z tą rodziną w jednym majątku ziemskim na terenie III Rzeszy i z tą rodziną mieszkał. Z oświadczenia tego świadka wynika, że jest on członkiem Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych. Posiada legitymację członkowską nr [...] wydaną przez ZW Związku w Z. [...]r. W sprawie skarżącej złożył także oświadczenia jako świadek jej brat - F. J., którego zeznania są spójne z zeznaniami świadka J. Z. Bratu skarżącej -świadkowi F. J. rozszerzono uprawnienia kombatanckie o okres pobytu w hitlerowskim obozie w Z. od [...] do [...]r. oraz w hitlerowskim obozie na [...] od [...]do [...]r. W pkt [...] złożonego przez skarżącą kwestionariusza znajduje się poparcie Zarządu KM ZKRPiBWP w D. wniosku skarżącej o uznaniu jej pobytu w więzieniu w Z. i w obozie na [...]. Odmawiając przyznania uprawnień kombatanckich decyzją z dnia [...]. organ podał, że wnioskodawczym potwierdziła pobyt na robotach przymusowych w Niemczech, nie przedstawiła natomiast niebudzących wątpliwości dokumentów potwierdzających fakt pobytu w obozach koncentracyjnych na [...] i w O. O ile w świetle wyżej powołanych dowodów, zgromadzonych w toku postępowania administracyjnego, zgodzić się należy ze stanowiskiem organu co do nie przedstawienia przez skarżącą dowodów na okoliczność pobytu w obozie koncentracyjnym w O., to stanowisko organu co do nie przedstawienia przez skarżącą dowodów potwierdzających jej pobyt w obozie koncentracyjnym na [...] budzi wątpliwości. Dowody takie bowiem skarżąca przedstawiła. Do organu rozpoznającego sprawę należała ocena tych dowodów i wskazanie w uzasadnieniu wydanej decyzji z jakich przyczyn odmówił mocy dowodowej przedłożonym dowodom. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...]r. organ podał, że odmówił mocy dowodowej oświadczeniom świadków z tej przyczyny, że nie przedstawiono dokumentów potwierdzających pobyt tychże świadków w obozie koncentracyjnym na [...]. Z akt sprawy nie wynika, by organ wzywał skarżącą do przedłożenia takich dowodów. Złożone obecnie dowody wskazują, że świadek F. J. posiada uprawnienia kombatanckie z tytułu pobytu w hitlerowskim obozie na [...] od [...] do [...]r. Świadek J. Z., która zeznała, że skarżąca została wywieziona do obozu w Z., gdzie przebywała w okresie [...],[...]r, następnie do obozu na [...] skąd po połączeniu z rodziną została wywieziona do miejscowości V. na roboty przymusowe, gdzie pracowała aż do wyzwolenia, jest członkiem Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych. Posiada legitymację członkowską nr [...] wydaną przez ZW Związku w Z. [...]r. Z powyższego wynika, ze świadek ten posiada uprawnienia 8 4 II SA/Wr 983/2001 kombatanckie, jednakże nie wiadomo z jakiego tytułu. Być może z tytułu, o którego uznanie ubiega się skarżąca. Okoliczność ta będzie wymagała wyjaśnienia przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Uzasadnienie decyzji z dnia [...]r. nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa albowiem nie zawiera wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego. Ze stanowiskiem organu zawartym w wyżej wymienionej decyzji skarżąca polemizowała we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, powołując się na złożone do akt dokumenty. Rozpatrując ponownie sprawę organ decyzyjny nie poczynił jakichkolwiek ustaleń faktycznych w sprawie. Podał jedynie, że wnioskodawczym nie przedstawiła dokumentów, które w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzałyby jej osadzenie w hitlerowskich obozach. Podał też, że obowiązek ten spoczywa na wnioskodawcy. Decyzja tej treści nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa. Nie zawiera elementów, o jakich mowa w w/w przepisie prawa. Nadto w decyzji tej organ w żaden sposób nie ustosunkował się do zarzutów i twierdzeń skarżącej zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe uchybienie narusza także wyrażoną w art. 15 kpa zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wskazać bowiem należy, że odwołanie jest instytucją procesową tworzącą możliwości uprawnionym podmiotom zaskarżenia decyzji administracyjnej, czy też orzeczenia. Prawu temu odpowiada obowiązek kompetentnych organów ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej merytorycznie w trybie postępowania administracyjnego. Wniesienie odwołania, czy też złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stanowi podstawę do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Granice postępowania rozpoznawczego generalnie wyznaczają zasady ogólne postępowania administracyjnego, a przede wszystkim wspomniana wyżej: zasada prawdy obiektywnej, zasada praworządności i zasada dwuinstancyjności. W wyroku z dnia 29.04.1999r. sygn. SA/Łd 112/98 (LEX nr 37240) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "Dla uznania, że zasada dwuinstancyjności została zrealizowana, nie wystarcza stwierdzenie, iż w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Konieczne jest, by rozstrzygnięcia te poprzedzone zostały przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzje, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których jest prowadzone. Organ odwoławczy nie może zatem ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, ale jest zobowiązany ponownie merytorycznie rozstrzygnąć sprawę, a więc rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji." Znaczenie uzasadnienia polega także na tym, że dostarcza ono informacji dotyczącej toku rozumowania organu podejmującego decyzję, a także przyjętych założeń będących podstawą rozstrzygnięcia. Informacje te są też niezbędne dla strony, która korzystając z przysługującego jej 9 4 II SA/Wr 983/2001 prawa do złożenia odwołania (skargi), będzie mogła w pełnym zakresie ocenić i ustosunkować się do argumentów organu administracji. Uzasadnienie stanowi przecież integralną część decyzji, a jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiącego dyspozytywną część. O ile organ może odstąpić od uzasadnienia zgodnie z art. 107 § 4 kpa, to taka sytuacja nie dotyczy decyzji wydanej na skutek odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), jak również decyzji rozstrzygającej sporne interesy. Skoro w wyniku odwołania organ decyzyjny rozstrzyga sprawę po raz wtóry merytorycznie, to jego obowiązkiem jest rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej w trybie i w formie przewidzianej przez przepisy prawa procesowego oraz zgodnie z przepisami prawa materialnego. W przedmiotowej sprawie organ decyzyjny uchybił powyższym przepisom prawa. Konsekwencją takiego naruszenia jest brak możliwości kontroli przez Sąd administracyjny zaskarżonej decyzji, zaś braki decyzji organu wydanej w sprawie w dniu [...]r. sprawiają, że Sąd nie jest w stanie ustalić, czy dokonana przez organ ocena faktyczna i prawna sprawy jest zgodna z obowiązującym prawem. W tej sytuacji zarówno zaskarżoną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów, jak i poprzedzającą ja decyzję tego organu z dnia [...]r. uznać należało za przedwczesną. Decyzje te zatem podlegały uchyleniu, co orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji, mając na względzie to, co powiedziano wyżej odnośnie meritum sprawy, wyjaśni, ustali i oceni, czy zachodzą przesłanki z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o kombatantach do rozszerzenia skarżącej uprawnień kombatanckich o okres pobytu w obozie koncentracyjnym na [...]. Wyjaśni także, ustali i oceni, czy zachodzą przesłanki do rozszerzenia skarżącej uprawnień kombatanckich o okres pobytu w obozie koncentracyjnym w O., o ile skarżąca przedłoży na powyższą okoliczność jakiekolwiek dowody, poza swoimi twierdzeniami w tym zakresie. O kosztach postępowania przed Sądem orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś orzeczenie zawarte w pkt III wyroku oparto na przepisie art. 152 owej ustawy w związku z brzmieniem art. 26 ustawy z dnia 24.01.199Ir. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.