II SA/Wr 99/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 I 2020 r. J. P. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Pismem z dnia 19 II 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem od jej odrzucenia przez podanie numerów PESEL. Z akt sprawy wynika, że pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nie została podjęta przez skarżącego (k. 28 akt sądowych). Wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz.2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie podania numerów PESEL znalazło podstawę w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., zgodnie z którym pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazane w tym przepisie składniki. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie podjął przesyłki pocztowej z urzędu pocztowego, pomimo dwukrotnego pozostawienia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Zgodnie zaś z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 XI 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 cytowanego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Ponadto, zgodnie z § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Co szczególnie istotne, stosownie do § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi po raz pierwszy awizowana została w dniu 24 II 2020 r., zaś po raz drugi w dniu 3 III 2020 r. Wobec nieodebrania przesyłki przez skarżącego, przyjąć należy, że skutek doręczenia nastąpił w dniu 9 III 2020 r., a termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie z dniem 16 III 2020 r. Konsekwentnie zatem okoliczności przywołane powyżej obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.