II SAB/Wr 10/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-02-24

Skład orzekający: Andrzej Cisek, Halina Kremis, Alicja Palus

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej, która nie spełnia wymogów formalnych pisma procesowego, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga, która nie czyni zadość wymogom pisma procesowego, w tym nie zawiera wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenia organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, ani określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 PPSA. Brak uzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie również skutkuje jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
Strona D. W. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w sprawie nie rozpoznania zażalenia dotyczącego zniszczenia orzecha przez opryskiwanie. Skarżąca domagała się zobowiązania organu do załatwienia sprawy w terminie 14 dni i uznania bezczynności. W skardze wskazano sygnaturę decyzji SKO z dnia 23 grudnia 2008 r. utrzymującej w mocy decyzję umarzającą postępowanie w sprawie zniszczenia orzecha. Organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niejasność jej przedmiotu. Skarżąca mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych nie uzupełniła skargi w sposób należyty.
Rozstrzygnięcie
I. odrzucić skargę; II. przyznać od Skarbu Państwa na rzecz adwokat K. B. pełnomocnika wyznaczonego z urzędu łączną kwotę 326,80 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Cisek Sędzia NSA - Halina Kremis (spr.) Sędzia WSA - Alicja Palus Protokolant - Izabela Krajewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 lutego 2010 r. sprawy ze skargi D. W. na bezczynność organu postanawia I. odrzucić skargę; II. przyznać od Skarbu Państwa na rzecz adwokat K. B. pełnomocnika wyznaczonego z urzędu łączną kwotę 326,80 zł (słownie: trzysta dwadzieścia sześć 80/100); na które składają się: kwota 292,80 zł –( w tym podatek VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz 34 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictw. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku D. W. wniosła skargę, określając ją jako skarga "na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w sprawie nie rozpoznania zażalenia (skarżącej) dotyczącego zniszczenia orzecha przez opryskiwanie celowe środkami chwastobójczymi przez T. Z. i wymierzenie mu grzywny w wysokości 2000 zł i przekazania tej kwoty dla Dziecięcej Kliniki Chorób Nowotworowych we W., bowiem (skarżąca) ma w tym interes prawny. W petitum strona wnosi "o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 14 dni i uznania bezczynności w rozumieniu art. 35, 36 i 37 kpa, za zasądzeniem na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Z kolei w lewym górnym rogu skargi strona wskazała (należy rozumieć, że jako przedmiot zaskarżenia) nr sprawy - SKO [...]. Ta sygnatura odpowiada decyzji z dnia 23 grudnia 2008 r. W decyzji tej SKO we W. – na skutek odwołania D.W. - utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji umarzającą, jako bezprzedmiotowe, postępowanie w sprawie zniszczenia 15 letniego orzecha przez T. Z., poprzez pryskanie go środkami chwastobójczymi. Do tej ostatniej decyzji odnosi się w uzasadnieniu skarga, bowiem skarżąca pisze, że nie brała udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, odwołanie wniosła w terminie i żąda czynności w sprawie, ze względu na swój interes prawny. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie lub alternatywnie o odrzucenie skargi. Wnioski organu wynikają z tego, że na podstawie zawartości skargi Kolegium nie było w stanie ustalić jej przedmiotu. Z treści skargi D.W. wynika bowiem, że raz skarży się na bezczynność Kolegium w rozpoznaniu jej zażalenia w sprawie zniszczenia 15-letniego orzecha przez T. Z., a raz na decyzję [...]. Jest oczywistą nieprawdą jakoby Kolegium nie rozpatrzyło jej zażalenia, gdyż Kolegium uczyniło to postanowieniem z dnia 9 września 2008 r. ([...]). W skardze wskazała także (jak wcześniej powiedziano) sygnaturę sprawy - [...]. Pod tą sygnaturą Kolegium wydało decyzję dnia 23 grudnia 2008 r. ([...]), którą utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy T. z dnia 13 października 2008 r. (znak [...]). Można więc przypuszczać, że jest to skarga na decyzję Kolegium. W końcu skarżąca wskazuje rzekome naruszenie prawa w piśmie Kolegium z dnia 21 listopada 2008 r. Z tą datą zostało wysłane do wiadomości skarżącej pismo wzywające organ pierwszej instancji do uzupełnienia akt sprawy. Pismo to znajduje się w aktach sprawy [...]. Pisma tego rodzaju nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Pomijając fakt nie wskazania w treści skargi, w sposób jednoznaczny jej przedmiotu, Kolegium nie mogło ustosunkować się do zarzutów ze względu na zupełnie niekomunikatywny sposób ich formułowania. Zarzuty są zresztą adresowane nie tylko wobec Kolegium, ale także wobec wskazanych w skardze z imienia i nazwiska osób trzecich oraz instytucji. Te zarzuty nie mają merytorycznego związku z działalnością Kolegium. W dniu 26 sierpnia 2009 r. ORA we W. poinformowała Sąd, skarżącą i adw. K. B. o ustanowieniu adwokata K. B. pełnomocnikiem strony z urzędu w postępowaniu sądowym - w wykonaniu postanowienia Sądu. Realizując wezwanie sądu, skarżąca, w dniu 16 listopada 2009 r., dołączyła do akt pełnomocnictwo dla adwokat K. B.. Natomiast na wezwanie do oświadczenia się co jest przedmiotem skargi dołączyła pismo procesowe (k. 90 akt sądowych) w którym napisała, że wezwanie jest stronnicze, ale napisała także, że "Burmistrz pozostał w bezczynności do złożonego zażalenia skarżącej i nie wykonywał żadnych czynności i nie rozpoznał postanowienia [...]. Postanowienie z dnia 23 grudnia 2008 r. ([...]) zostało antydatowane i doręczone stronie 6 lutego 2009 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga podlega odrzuceniu. Wedle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać (między innymi) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zaś art. 58 w § 1 stanowi, że Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, (...), jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Jak wynika z akt sprawy skarżąca (mimo ustanowienia dla niej wcześniej pełnomocnika z urzędu) nie uzupełniła skargi w zakresie żądanym. Skoro mimo wezwania do uzupełnienia skargi nie została ona należycie uzupełniona, podlega odrzuceniu po myśli przywołanego przepisu. Dodatkowo należy stwierdzić, że jeśli przyjąć, iż w istocie, przedmiotem skargi jest decyzja (a nie postanowienie jak pisze skarżąca) Kolegium z dnia 23 grudnia 2008 r. ([...]), to taka skarga jest przedwczesna i podlega także odrzuceniu. Jak wynika z akt administracyjnych decyzja ta została doręczona stronie 23 lutego 2009 r. (k. 5 akt administracyjnych). Prawidłowo pouczono w niej stronę, że skargę składa się do Sądu (za pośrednictwem organu) w terminie 30 dni od otrzymania decyzji. Skarga zaś została złożona w SKO 3 lutego 2009 r., czyli zaskarżono akt, który nie wszedł jeszcze w życie. (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2008 r., I SA/Wa 1855/07, LEX nr 333585). Na marginesie można dodatkowo wskazać, że tę okoliczność potwierdza strona w piśmie procesowym. Jeśli zaś jest to skarga na postanowienie z dnia 9 września 2008 r. (nr [...]), to postanowienie uwzględniające zażalenie na bezczynność nie podlega zaskarżeniu, o czym prawidłowo poinformowano stronę. W takim przypadku także skarga podlega odrzuceniu. Również kwestia odszkodowania za zniszczone mienie (w tym przypadku orzech) nie podlega kognicji Sądów Administracyjnych, zatem i z tego względu skarga musi być odrzucona. Marginalnie tylko dodać można, że jak wynika z dołączonych do odpowiedzi na skargę akt administracyjnych, SKO nie pozostaje w bezczynności, bowiem w sprawie zostało najpierw wydane postanowienie uwzględniające zażalenie na bezczynność organu pierwszej instancji, a później decyzja. Z naprowadzonych względów należało orzec jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło