II SAB/Wr 1015/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 15 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. W imieniu małoletniej J. M., T. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z dnia 30 października 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, wezwano T. G. do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia, przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu do reprezentowania skarżącej, tj.: poświadczonego tłumaczenia na język polski odpisu aktu urodzenia skarżącej oraz dokumentu, z którego wynikałoby, kto jest jej przedstawicielem ustawowym. Nadto, pismem z tego samego dnia, wezwano T. G. do nadesłania - w terminie 7 dni - kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2023, poz. 775, dalej k.p.a.). Powyższe wezwania doręczono T. G. w dniu 3 listopada 2024 r., ale w zakreślonym terminie nie nadesłał ponaglenia. Przesłał odpis aktu urodzenia skarżącej oraz aktu małżeństwa zawartego z jej mamą. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przywołanych regulacji wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto, na gruncie art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. W niniejszej sprawie, Sąd nie miał podstaw do przyjęcia, że skarga na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy została poprzedzona złożeniem ponaglenia. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi, przesłanych akt, dokumentów przesłanych przez stronę skarżącą) nie wynika aby przed wniesieniem skargi strona skarżąca złożyła ponaglenie. Stosownego potwierdzenia wystąpienia z ponagleniem nie nadesłał również wnoszący, w imieniu skarżącej, skargę T. G., pomimo wezwania Sądu w tym zakresie. Tym samym przed jej złożeniem nie zostały wyczerpane przysługujące stronie skarżącej środki zaskarżenia. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. i z tego względu niniejszą skargę jako niedopuszczalną odrzucił, stosownie do brzmienia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Nadto trzeba zauważyć, iż niniejsza skarga podlegała także odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej przez podmiot nieposiadający ku temu legitymacji. Przesłany bowiem odpis zupełny aktu urodzenia skarżącej oraz odpis zupełny aktu małżeństwa T. G. z mamą skarżącej nie stanowią same w sobie prawidłowego umocowania do reprezentowania przed tut. sądem skarżącej. Nie wynika bowiem z nich, iż T. G. jest przedstawicielem ustawowym skarżącej, a tym samym podmiotem, który w imieniu małoletniej mógł wystąpić ze skargą do tut. Sądu. Mając zatem powyższe na uwadze i kierując się brzmieniem art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.