II SAB/Wr 1016/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak stanowi zaś art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Ponadto, stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230 P.p.s.a., jest w szczególności skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego przez pełnomocnika, który został wezwany zarządzeniem z dnia 22 października 2024 r. o złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego oświadczenie, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 P.p.s.a. jest. Mimo pouczenia o treści tego artykułu, pełnomocnik nie udzielił żadnej odpowiedzi. Stąd zarządzeniami z dnia 26 listopada 2024 r. wykreślono z zarządzenia wstępnego pełnomocnika strony skarżącej z uwagi na niewykazanie spełnienia wymogów z art. 35 P.p.s.a., poinformowano stronę skarżącą, że pełnomocnik nie udzielił odpowiedzi na wezwanie z dnia 30 października 2024 r. w zakresie spełnienia wymogów z art. 35 P.p.s.a., pouczając ją o treści tego artykułu, oraz wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, przesyłając wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej, oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono stronie skarżącej – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki – w dniu 5 grudnia 2024 r. na wskazany w skardze adres. Zakreślony termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 12 grudnia 2024 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania strona ani nie uzupełniła braków formalnych skargi ani nie uiściła wpisu sądowego. Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Stąd orzeczono jak w sentencji.