II SAB/Wr 103/02

4 II SAB/Wr 103/02 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Henryk Ożóg Sędziowie NSA-Jolanta Sikorska (spraw.) NSA - Bogumiła Skrzypczak Protokolant Anna Onyśków Po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2004 r. przy udziale - na rozprawie sprawy ze skargi Redaktora Naczelnego czasopisma "A" na bezczynność Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. w przedmiocie nieudzielenia informacji publicznej postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. 4 II SAB/Wr 103/02 2 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie w dniu [...]r. przez Redaktora Naczelnego czasopisma "A" jest zarzucona bezczynność Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W., do którego skarżący wystąpił w dniu [...]r. z wnioskiem o udostępnienie do wglądu planu rzeczowo-finansowego Wydziału na rok [...] uchwalonego przez Radę tego Wydziału. Skarżący podał, że wnioskiem z dnia [...]r. wystąpił do Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. o udostępnienie do wglądu planu rzeczowo-finansowego Wydziału na rok [...] uchwalonego przez Radę tego Wydziału. Pomimo upływu ustawowego terminu udzielenie żądanej informacji nie nastąpiło, ani nie została wydana decyzja odmowna. Bezskuteczne pozostało też wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, z którym skarżący wystąpił do organu w trybie art. 34 ust. 3 ustawy o NSA pismem z dnia [...]r. Organ wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, że w dniu [...]r. do Redaktora Naczelnego czasopisma "A" zostało skierowane pismo informujące, że Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. nie jest jednostką samodzielną lecz znajduje się w strukturach Uniwersytetu W. w związku z czym nie jest możliwe udostępnienie do wglądu planu rzeczowo-finansowego Wydziału na rok [...] Poinformowano ponadto, że Uniwersytet W., a nie Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii jest podmiotem właściwym do udzielenia żądanej informacji bowiem Wydział nie ma samodzielności finansowej lecz działa w ramach środków finansowych przyznanych Uniwersytetowi opierając się na planie finansowym Uniwersytetu. W związku z udzieleniem skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej organ wniósł o umorzenie postępowania. Skarżący podtrzymał żądanie skargi, powołując się na przepis art. 51 pkt 3 i art. 48 ust. 1 pkt 6 ustawy o szkolnictwie wyższym oraz § 23 przepisów wewnętrznych Uniwersytetu W. Podał, że do tej pory nie została udzielona żądana informacja. Powołując się na powyższe przepisy prawa polemizował ze stanowiskiem organu zawartym w piśmie z dnia [...]r. odnośnie właściwości tego organu do załatwienia przedmiotu żądania objętego wnioskiem skarżącego z dnia [...]r. 4 II SAB/Wr 103/02 3 Sąd zważył co następuje. Zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), mającej zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 omawianej ustawy. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten, będąc właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy, nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienia nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku, gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji, jeżeli oczywiście w odniesieniu do danej decyzji lub postanowienia istnieje możliwość uruchomienia toku instancji. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy oraz po wyczerpaniu trybu zażaleniowego, którym mowa w art.37 §1 kpa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji jest przede wszystkim występowanie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony. W postanowieniu z dnia 2.06.1998 r. sygn. IV SAB 166/97 (LEX nr 43260), które co do zasady zachowuje aktualność mimo wprowadzenia dwuinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "Przepis art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368) dopuszcza skargę do NSA na bezczynność organu administracji w przypadku, gdy organ ten, mimo upływu terminu ustalonego w przepisach prawa procesowego, uchyla się od wydania decyzji lub postanowienia w sprawach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1- 4 tej ustawy. 4 II SAB/Wr 103/02 4 Kontrola Sądu w takich sprawach sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy." W rozpoznawanej sprawie należało zatem w pierwszym rzędzie rozważyć, czy sformułowana i wniesiona do Sądu skarga, poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, obejmuje swoją treścią bezczynność organu w jednej z wymienionych wyżej kategorii spraw. Na tak postawione pytanie należało odpowiedzieć pozytywnie. Skarżący zarzuca bowiem, iż nie otrzymał odpowiedzi na swoje wystąpienie w przedmiocie udostępnienia do wglądu planu rzeczowo-finansowego Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. na rok [...] uchwalonego przez Radę tego Wydziału. Informacja, której udostępnienia domagał się skarżący należy do rzędu informacji publicznych (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.). W sprawie natomiast - wbrew stanowisku skarżącego - nie mamy do czynienia z bezczynnością organu. Na jego wystąpienie z dnia [...]r. została mu udzielona odpowiedź pismem z dnia [...] r., w której organ podał, że Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. nie jest jednostką samodzielną lecz znajduje się w strukturach Uniwersytetu W. w związku z czym nie jest możliwe udostępnienie do wglądu planu rzeczowo-finansowego Wydziału na rok [...]. Poinformowano ponadto, że Uniwersytet W., a nie Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii jest podmiotem właściwym do udzielenia żądanej informacji bowiem Wydział nie ma samodzielności finansowej lecz działa w ramach środków finansowych przyznanych Uniwersytetowi, opierając się na planie finansowym Uniwersytetu. Po udzieleniu powyższej informacji skarżący podtrzymał żądanie skargi, powołując się na przepis art. 51 pkt 3 i art. 48 ust. 1 pkt 6 ustawy o szkolnictwie wyższym oraz § 23 przepisów wewnętrznych Uniwersytetu W. Skarżący uważa, że do tej pory nie została udzielona żądana informacja. Powołując się na powyższe przepisy prawa polemizował ze stanowiskiem organu zawartym w piśmie z dnia [...]r. odnośnie właściwości tego organu do załatwienia przedmiotu żądania objętego jego wnioskiem z dnia [...]r. Stanowisko skarżącego nie jest zasadne. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego udzielenie informacji następuje w drodze czynności 4 II SAB/Wr 103/02 5 materialno - technicznej, bez potrzeby wydawania decyzji administracyjnej (tak też NSA w wyroku z dnia 20 czerwca 2002r., sygn. akt II SA/Lu 507/02 - nie publ., które to orzeczenie nadal jest aktualne). Pogląd ten zasługuje na akceptację bez względu na to, czy jest to informacja pozytywna, czy też negatywna, ale dotycząca istoty zagadnienia poruszonego we wniosku o jej udzielenie, w przeciwieństwie do odmowy udzielenia informacji, która następuje zawsze w drodze decyzji administracyjnej. W rozpoznawanej sprawie informacja została udzielona, a Sąd Administracyjny nie jest upoważniony do badania w ramach postępowania dotyczącego bezczynności organu, a więc postępowania z natury rzeczy ograniczonego do kwestii wymienionych na wstępie, czy udzielona informacja jest prawdziwa. Wskazać należy, że bezczynność organu powstaje po upływie terminu wydania aktu indywidualnego lub czynności, a istotą roszczenia dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie przez Sąd Administracyjny takiego organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149 wyżej powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Gdy roszczenie strony zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, wydanie wyroku zobowiązującego organ do załatwienia sprawy staje się zbędne i Sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro zatem w niniejszej sprawie organ w piśmie z dnia [...]r. udzielił skarżącemu informacji na jego wniosek z dnia [...]r., wydanie wyroku zobowiązującego organ do udzielenie informacji w zakresie objętym powyższym wnioskiem, bądź wydania decyzji o odmowie udzielenia informacji stało się zbędne. W tej sytuacji zachodziła podstawa z art. 161 § 1 pkt 3) wyżej powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowego, co orzeczono w postanowieniu.