II SAB/Wr 1065/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 22 października2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 lipca 2025 r. strona skarżąca wniosła skargę na opisaną w osnowie postanowienia bezczynność Wojewody Dolnośląskiego. Do skargi dołączono dowód uiszczenia przelewu na kwotę 200 złotych do Gminy Wrocław, tytułem "reklamacji dotyczącej bierności Wojewody". Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków złożonej skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to, po dwukrotnym awizowaniu, zostało zwrócone do sądu z adnotacją operatora pocztowego: "zwrot. Nie podjęto w terminie". Zarządzeniem sędziego przesyłkę pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 30 września 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 7 października 2025 r. Brak skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935.; dalej jako: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, zastosowanie znalazł przepis art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. dotyczący fikcji doręczenia. Zgodnie z § 1 wspomnianego artykułu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Jak stanowi § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie z § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W rozpoznawanej sprawie nie uiszczono wpisu od skargi, pomimo stosownego wezwania. Wobec tego Sąd był zobligowany do jej odrzucenia, o czym postanowił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.