II SAB/Wr 1080/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi S. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] października 2021 r. strona skarżąca złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z dnia [...] października 2021 r. strona skarżąca cofnęła skargę z dnia [...] października 2021 r. (przy czym w oświadczeniu wskazano, że cofnięcie dotyczy skargi na bezczynność). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II wezwano stronę skarżącą do sprecyzowania pisma z dnia [...] października 2021 r. poprzez wskazanie w terminie 7 dni, czy oświadczenie o cofnięciu skargi dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania, czy też bezczynności organu, pod rygorem uznania, że cofnięcie skargi dotyczy skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w ww. art. 60 p.p.s.a. Strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Co prawda w oświadczeniu o cofnięciu skargi wskazano bezczynność, jednak jest to oczywista omyłka pisarska, albowiem skarga z dnia [...] października 2021 r. (data ta oznaczona została w oświadczeniu o cofnięciu skargi) dotyczyła wyłącznie przewlekłego prowadzenia postępowania. Ponadto strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Przewodniczącego Wydziału II, skierowanego pod rygorem uznania, że cofnięcie skargi dotyczy sprawy ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając na względzie powyższe, jak i okoliczność, że w sprawie nie wystąpiły podstawy do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd orzekł na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.