II SAB/Wr 11/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi B. I. na bezczynność Wójta Gminy Ż. w przedmiocie niewydania decyzji o likwidacji boiska wiejskiego położonego we wsi D. postanawia: odrzucić skargę. B. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wójta Gminy Ż. domagając się nakazania wydania przez ten organ decyzji w odniesieniu do przedmiotu wezwania skarżącego z dnia 8 lipca 2005 r. tj. likwidacji nielegalnie i samowolnie usytuowanego boiska wiejskiego we wsi D. Pismem z dnia 15 lutego 2006 r. tut. Sąd zwrócił się do skarżącego o nadesłanie oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi składał do organu wyższego stopnia zażalenie na bezczynność Wójta Gminy Ż. w trybie art. 37 § 1 kpa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie B. I. oświadczył, że dnia 31 października 2005 r. wniósł skargę do Wojewody D., tj. zastosował środek odwoławczy odpowiadający zażaleniu w rozumieniu art. 37 § 1 kpa. Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2006 r. wezwano skarżącego o wskazanie konkretnie na bezczynność wydania jakiej decyzji wnosi skargę. Odpowiadając na to wezwanie strona skarżąca wskazała m.in., iż Wójt Gminy Ż., której powierzono nadzór nad realizacją uchwały Nr [...] Rady Gminy Ż. w sprawie przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu D., zaniechała wydania arbitralnej decyzji odnośnie wezwania z dnia 8 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W trybie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (§ 2 art. 51). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy Ż. polegająca na niewydaniu decyzji o likwidacji boiska wiejskiego usytuowanego we wsi D. Stosownie do treści art. 37 § 1 kpa w razie nie załatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego, właściwym do rozpatrzenia zażalenia na ich bezczynność, jest samorządowe kolegium odwoławcze. Z pism skarżącego składanych do Sądu wynika niewątpliwie, iż B. I. nie wniósł zażalenia na bezczynność Wójta Gminy Ż. do organu wyższego stopnia w konsekwencji czego zostałoby rozpoznane zażalenie przed wniesieniem skargi do Sądu. Wprawdzie wnosił on zarówno wezwanie do Wójta Gminy Ż. (pismo z dnia 8 lipca 2005 r. – k. 16) oraz skargę do Wojewody D. (pismo z dnia 31 października 2005 r. – k. 23), ale żadne z nich nie wypełnia dyspozycji art. 37 § 1 kpa. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa było warunkiem do skutecznego wniesienie skargi do Sądu na bezczynność organu I instancji. Warunku tego skarżący w niniejszej sprawie nie spełnił. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.