II SAB/Wr 1121/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Y. M. na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 sierpnia 2025 r. Y. M. (dalej: strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 sierpnia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi stanowiącej załącznik do pisma z dnia 11 sierpnia 2025 r. wniesionej w formie dokumentu elektronicznego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo elektronicznym podpisem osobistym, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnianego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz podanie numeru PESEL strony skarżącego bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu przez stronę skarżącą tego numeru, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, a także do uzupełnienia braków fiskalnych złożonej skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w formie dokumentu elektronicznego dniu 9 września 2025 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia – k. 30 i 31 akt sądowych), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniu nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. W myśl art. 46 § 1 pkt 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, czy podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak stanowi z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, m.in. oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, a także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jak wynika z kolei z treści art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Także brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi w rozumieniu art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z § 3 tego przepisu, do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, skierowana na ręce pełnomocnika strony skarżącej, została skutecznie doręczona w dniu 9 września 2025 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia – k. 30 i 31 akt sądowych). W tych okolicznościach termin do uzupełnienia dostrzeżonych braków skargi upłynął z dniem 16 września 2025 r. (wtorek). W terminie tym braki formalne skargi nie zostały jednak usunięte. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.