II SAB/Wr 1142/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 6 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. S. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 listopada 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 27 listopada 2024 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął wraz z dniem 4 grudnia 2024 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, ale pismem z dnia 2 grudnia 2024 r. jego pełnomocnik oświadczył, że skarżący cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ w realiach niniejszej sprawy strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła wymaganego wpisu, złożona przez nią skarga podlegała odrzuceniu, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu. Oznacza to również, że Sąd nie mógł rozpoznać wniosków strony, w tym pisma w przedmiocie cofnięcia skargi przed uzupełnieniem braku fiskalnego, pomimo tego, iż to strona jest gospodarzem sporu. Merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku jest bowiem dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt IISAB/Łd 26/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2540/11; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 215/10; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606). W tych okolicznościach kierując się dyspozycją z art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.