II SAB/Wr 1142/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2025 r. sprawy ze skargi O. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z 20.08.2025 r. (data wpływu do organu) O. K. (dalej: skarżąca) wniosła przez platformę ePUAP skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w sentencji. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 05.09.2025 r. skarżąca została wezwana do nadesłania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – dowodu potwierdzającego fakt doręczenia ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Jednocześnie skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi stanowiącej załącznik do pisma z 20.08.2025 r. podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (ze wskazaniem, że podpis osobisty to zaawansowany podpis elektroniczny). Przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały doręczone 20.09.2025 r. (zgodnie z urzędowymi poświadczeniami doręczeń – k. 59-60), pod adresem ePUAP skarżącej. Termin otwarty do wykonania czynności wskazanych w wezwaniach upłynął z 29.09.2025 r. (poniedziałek – bowiem 27.09.2025 r. stanowił sobotę). Do dnia wydania niniejszego postanowienia wezwania pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przywołanych regulacji wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto, na gruncie art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. W niniejszej sprawie, Sąd nie miał podstaw do przyjęcia, że skarga na przewlekłość Wojewody w sprawie wydania karty pobytu została poprzedzona złożeniem ponaglenia. Strona przesłała wraz ze skargą dokument ponaglenia, jednak nie został on opatrzony pieczęciami urzędowymi potwierdzającymi jego wniesienie do organu, nie został też przesłany żaden dowód jego nadania, czy poświadczenie doręczenia. Dowodu potwierdzającego jego złożenie, pomimo wezwania Sądu, nie przedstawiła również skarżąca. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona 20.09.2025 r., wobec czego termin zakreślony na dokonanie czynności wskazane w wezwaniu upłynął z 29.09.2025 r. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w sposób wskazany w wezwaniu i z tego obowiązku również się nie wywiązała. Z kolei stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Przypomnieć należy również uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 06.12.2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, w której wskazano, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z powyższych względów, z uwagi na nienadesłanie dowodu złożenia ponaglenia przed wywiedzeniem skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.