II SAB/Wr 1164/21
PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-01-13
Skład orzekający: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia do tego organu?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia do właściwego organu. Brak takiego ponaglenia stanowi przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i art. 53 § 2b PPSA.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wskazał, że nie wpłynęło do niego ponaglenie strony skarżącej i wniósł o odrzucenie skargi. Sąd wezwał stronę do wykazania wniesienia ponaglenia, a po otrzymaniu odpowiedzi, w której strona nie wykazała tej okoliczności, odrzucił skargę jako niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi I. K. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
I. K. (dalej jako: "strona skarżąca") pismem z dnia [...] VIII 2021 r. wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. (dalej jako: "wojewoda") w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
W odpowiedzi na skargę wojewoda wskazał, że nie wpłynęło do niego ponaglenie strony skarżącej, w związku z czym wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.
Sąd wezwał stronę skarżącą do udzielenia informacji pod rygorem odrzucenia skargi, czy w przedmiotowej sprawie wniesione zostało ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a.
W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca nadesłała kopie: skargi na bezczynność z dnia [...] VIII 2021 r., paszportu, potwierdzenia wniesienia opłaty oraz potwierdzenia nadania skargi do tut. Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z powyższych regulacji prawnych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto na gruncie art. 35 § 1 ustawy z 14 VI 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej "k.p.a.") organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. Ponaglenie musi mieć formę podania w rozumieniu art. 63 § 1 k.p.a., a więc musi być wniesione pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu, a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 II 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
W przedmiotowej sprawie skarga strony na bezczynność wojewody w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia.
Podkreślić przy tym należy, że organ w odpowiedzi na skargę z [...] XI 2021 r. potwierdził brak dokonania tej czynności przez stronę skarżącą, która to jest warunkiem niezbędnym do prawidłowego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni zaś skargę niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze - wobec braku ponaglenia w aktach administracyjnych i niewykazania przez stronę skarżącą, że ponaglenie zostało wniesione - Sąd odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło