II SAB/Wr 1170/22
PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-09-05
Skład orzekający: Halina Filipowicz-Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu przez skarżącego jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego?Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest skuteczne, jeśli nie narusza prawa i nie prowadzi do utrzymania w mocy wadliwego aktu. W przypadku braku takich przeszkód, sąd uznaje cofnięcie skargi za dopuszczalne i orzeka o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący V. K. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie skarżący cofnął skargę, powołując się na art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) i wniósł o zwrot dokumentacji. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 5 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.
Pismem z dnia 31 marca 2022 r. V. K. wniósł za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność organu
w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Pismem z dnia 18 sierpnia 2022 r. skarżący cofnął skargę, powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), a nadto wniósł o zwrot dokumentacji do organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:
W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie
o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę,
a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku
z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło