II SAB/Wr 120/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M.S.K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 stycznia 2026 r. skarżąca wniosła skargę na opisaną w sentencji bezczynność Wojewody Dolnośląskiego. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do podania numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka kierowana na adres pełnomocnika podany w skardze została doręczona osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w dniu 6 marca 2026 r. Tym samym termin na dokonanie czynności wskazanych w ww. wezwaniu upływał z dniem 13 marca 2026 r. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 3 lutego 2026 r. złożył oświadczenie, że cofa skargę z dnia 19 stycznia 2026 r. na bezczynność Wojewody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2022 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) – dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednocześnie skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, stosownie do 46 § 2 pkt 1 lit. b skarga, która jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 03.07.2023 r., II GPS 3/22). W realiach niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni oraz pouczona o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania czynności wskazanych w wezwaniu. W zakreślonym terminie pełnomocnik nie dokonał czynności wskazanych w wezwaniu. Odnosząc się do zawartego w piśmie z 3 lutego 2026 r. oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. W związku z powyższym, tj. nieusunięciem przez skarżącego braku formalnego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.