II SAB/Wr 1239/24

PostanowienieWSA we Wrocławiu2024-12-12

Skład orzekający: Władysław Kulon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może umorzyć postępowanie na skutek cofnięcia skargi na bezczynność organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę?
Ratio decidendi
Sąd może umorzyć postępowanie, gdy skarżący skutecznie cofa skargę, a cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa ani nie utrzymuje w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Cofnięcie skargi wiąże sąd i stanowi podstawę do umorzenia postępowania zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca V. I. wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego dotyczącą zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie, za pośrednictwem pełnomocnika, skutecznie cofnęła skargę pismem z dnia 14 listopada 2024 r.
Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu oraz zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis w kwocie 100 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. I. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie pismem z dnia 30 października 2024 r. została wniesiona skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie pismem z dnia 14 listopada 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa wniesioną skargę. Czynność procesowa strony skarżącej nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w myśl art. 60 P.p.s.a., zgodnie z którym skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Podstawę orzeczenia w punkcie drugim stanowi natomiast przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło