II SAB/Wr 124/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi I. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 stycznia 2026 r. strona skarżąca złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwanie, przesyłka została doręczona w dniu 11 marca 2026 r. (k. 29 akt sądowych). Wezwanie pozostało bezskuteczne, natomiast w dniu 16 marca 2026 r. do Sądu wpłynęło pismo strony skarżącej zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Jak wynika z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ w realiach niniejszej sprawy w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, złożona skarga podlegała odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją z art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd wskazuje, że cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę skarżącą braków fiskalnych skargi.