II SAB/Wr 1246/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-11-04

Skład orzekający: Sędzia WSA Olga Białek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie uiścił wpisu sądowego pomimo wezwania, a następnie cofnął skargę?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie uzupełnił tego braku w zakreślonym terminie. Cofnięcie skargi po skierowaniu wezwania do usunięcia braku fiskalnego nie wyklucza możliwości odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu.
Stan faktyczny
Skarżący R. K. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu. Następnie skarżący cofnął skargę, jednak nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi R. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 września 2025 r. R. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 1 października 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona adresatowi na adres do korespondencji wskazany w skardze, poprzez upoważnionego pracownika, w dniu 16 października 2025 r. (zgodnie z z.p.o. – k. 13 akt sądowych). Pismem z dnia 16 października 2025 r. (data wpływu do Sądu: 20 października 2025 r.) skarżący cofnął przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 16 października 2025 r., w związku z czym ostatnim dniem 7-dniowego terminu był 23 października 2025 r. (czwartek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak fiskalny skargi nie został uzupełniony, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności. Odnosząc się do oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi zawartego w piśmie przekazanym w dniu 20 października 2025 r., Sąd wyjaśnia, że skierowanie do strony wezwania do usunięcia braku fiskalnego skargi oraz jego nieuzupełnienie wykluczyło w niniejszej sprawie badanie skuteczności ww. oświadczenia (art. 60 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło