II SAB/Wr 1246/25
PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-11-04
Skład orzekający: Sędzia WSA Olga Białek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie uiścił wpisu sądowego pomimo wezwania, a następnie cofnął skargę?Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie uzupełnił tego braku w zakreślonym terminie. Cofnięcie skargi po skierowaniu wezwania do usunięcia braku fiskalnego nie wyklucza możliwości odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu.Stan faktyczny
Skarżący R. K. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu. Następnie skarżący cofnął skargę, jednak nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi R. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 8 września 2025 r. R. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 1 października 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona adresatowi na adres do korespondencji wskazany w skardze, poprzez upoważnionego pracownika, w dniu 16 października 2025 r. (zgodnie z z.p.o. – k. 13 akt sądowych).
Pismem z dnia 16 października 2025 r. (data wpływu do Sądu: 20 października 2025 r.) skarżący cofnął przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 16 października 2025 r., w związku z czym ostatnim dniem 7-dniowego terminu był 23 października 2025 r. (czwartek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak fiskalny skargi nie został uzupełniony, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności.
Odnosząc się do oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi zawartego w piśmie przekazanym w dniu 20 października 2025 r., Sąd wyjaśnia, że skierowanie do strony wezwania do usunięcia braku fiskalnego skargi oraz jego nieuzupełnienie wykluczyło w niniejszej sprawie badanie skuteczności ww. oświadczenia (art. 60 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło