II SAB/Wr 1277/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M. A. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. M. A. (dalej: skarżący) złożył 29.09.2025 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w sentencji. Zarządzeniem z 14.10.2025 r. wezwano skarżącego do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia. Ponadto wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie jego numeru PESEL bądź złożenia oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL. Skarżący został wezwany również do uiszczenia wpisu od skargi. Na dokonanie tych czynności zakreślono skarżącemu termin 7 dni od daty doręczenia odpisu pism pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, kierowana do skarżącego została doręczona dorosłemu domownikowi 30.10.2025 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z 13.11.2025 r. oświadczył, że nie złożył stosownego ponaglenia, bowiem nie był świadomy, że jest to wymóg skutecznego wniesienia skargi. Jednocześnie podał swój numer PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przywołanych regulacji wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto, na gruncie art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. Ponadto zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro skarżący nie uiścił wpisu od skargi to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym. W niniejszej sprawie, Sąd nie miał podstaw do przyjęcia, że skarga na bezczynność Wojewody w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę została poprzedzona złożeniem ponaglenia. Jego kopii, jak również dowodu potwierdzającego jego złożenie, pomimo wezwania Sądu, nie przedstawił również skarżący. Ponadto, jak sam wskazał w piśmie z 13.11.2025 r., ponaglenia nie złożył. Należy jednak wyjaśnić, że wobec wydania postanowienia o odrzuceniu skargi, niniejsza sprawa nie będzie objęta stanem powagi rzeczy osądzonej, tj. w przypadku wniesienia przez skarżącego stosownego ponaglenia, będzie on mógł ponownie wystąpić ze skargą, tym razem wyczerpując wymóg dopuszczalności skargi - jeżeli do tego czasu Wojewoda nie zakończy postępowania w prawem przewidzianej formie. Z powyższych względów, z uwagi na nienadesłanie kopii ponaglenia oraz dowodu złożenia ponaglenia przed wywiedzeniem skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.