II SAB/Wr 1360/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. na bezczynność Burmistrza k. w przedmiocie zalewania nieruchomości z kanalizacji deszczowej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z 15 września 2025 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. (dalej: strona skarżąca, Wspólnota) wniosła skargę na bezczynność Burmistrza K. (dalej: Burmistrz, organ) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego zalewania nieruchomości z kanalizacji deszczowej. W treści skargi Wspólnota wskazała na okoliczność zalewania nieruchomości w wyniku awarii kanalizacji. Podniosła również, że organ nie rozwiązał powyższego problemu, uzupełniony został jedynie tłuczniem fragment uszkodzonego podjazdu, natomiast awaria nie został usunięta, co przyczynia się do powstania szkód na posesji strony skarżącej. Strona wniosła również o przyznanie na jej rzecz od organu sumy pieniężnej w wysokości 4 000 złotych z powodu szkód materialnych i utraty wartości nieruchomości. Do skargi dołączono wydruk korespondencji pomiędzy członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej a M. Sp z o.o. w K. w sprawie awarii studzienki kanalizacyjnej, zdjęcia przedmiotowej posesji oraz złożone do Starostwa Powiatowego w Jeleniej Górze ponaglenie w sprawie bezczynności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że postępowanie nie miało charakteru przewlekłego, a sprawa jest złożona pod względem technicznym i faktycznym. Wyjaśniono, że dotyczy ona udrożnienia kanalizacji deszczowej przy ulicy [...], jednakże naprawę tę należało zaplanować z uwzględnieniem działek sąsiednich, szczególnie działek niżej położonych, stąd przedłużony czas trwania podejmowanych czynności. Przedstawiono szczegółowo czynności podjęte przez Gminę po wpływie wniosku strony skarżącej. W piśmie procesowym z dnia 3 stycznia 2025 r. strona skarżąca podtrzymała skargę i wniosła o stwierdzenie, że bezczynność Gminy ma rażący charakter, albowiem od chwili złożenia wniosku w sprawie upłynął rok, a jak wynika z dokumentacji załączonej do odpowiedzi na skargę. Gmina nie sporządziła nawet kosztorysu naprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie Wspólnota przedmiotem skargi uczyniła bezczynność Burmistrza w terminowym rozpatrzeniu wniosku dotyczącego zalewania nieruchomości. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd zobowiązany jest do zbadania legitymacji skargowej, zachowania terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim do dokonania oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Działania, których podjęcia domaga się w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca, nie mieszczą się tak w tak przedstawionym katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Analiza złożonej przez strony dokumentacji wskazuje, że strona skarżąca domaga się czynności z zakresu gospodarowania mieniem gminnym, a zatem działań nie należących do sfery administracji publicznej, rozstrzyganych jednostronnym, władczym aktem administracyjnym (decyzja administracyjna, zarządzenie, uchwała). Zarządzanie mieniem komunalnym należy do sfery dominium, wykonywanej najczęściej poprzez czynności cywilnoprawne (umowy, zlecenia), a ta nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W takich okolicznościach skargę należało uznać za niedopuszczalną. Nie można bowiem postawić organowi zarzutu bezczynności w sytuacji gdy przepisy prawa nie przewidywały obowiązku podjęcia formy działania przewidzianej w art. 3 § 1 pkt 1- 4 p.p.s.a. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II postanowienia wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.