II SAB/Wr 1378/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi I.L. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 X 2021 r. strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w związku ze złożonym wnioskiem o udzielenie z zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 XI 2021 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, odpis zarządzenia wraz z pismem przewodnim oraz odpisem odpowiedzi na skargę został doręczony skarżącej w dniu 8 III 2022 r. (k. 23 akt sądowych). Wezwanie do uiszczenia wpisu pozostało bezskuteczne, albowiem strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona skarżącej w dniu 8 III 2022 r. (wtorek) zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 15 III 2022 r. (wtorek). W zakreślonym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Okoliczność ta obligowała do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.