II SAB/Wr 1398/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2023 r. sprawy ze skargi V. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi. Pismem z dnia 26 września 2022 r. strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie prowadzenia postępowania o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Jednocześnie z wniesieniem skargi strona uiściła opłatę od niej w wysokości 100 zł. Pismem z dnia 19 grudnia 2022 r. strona skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2020 r., poz. 329 dalej jako "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na względzie powyższe, jak i okoliczność, że w sprawie nie wystąpiły podstawy do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd orzekł na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie opłaty Sąd orzekł na podstawie art. 232 § pkt 1 p.p.s.a.