II SAB/Wr 14/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka, , , po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego J.K. o zasądzenie poniesionych kosztów postępowania w kwocie 351 zł w sprawie ze skargi J.K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiocie zawieszonego postępowania administracyjnego postanowieniem z dnia [...] nr [...]postanawia: zasądzono od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na rzecz J.K. kwotę 163 zł /sto sześćdziesiąt trzy złote/ tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. J.K.wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiocie zawieszonego postępowania administracyjnego postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2007 r. sygn. akt II SAB/Wr 14/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. do wydania w terminie miesiąca od doręczenia prawomocnego wyroku z uzasadnieniem postanowienia w sprawie zawieszonego postanowienia oraz w punkcie II zasądził od organu na rzecz skarżącego J.K. kwotę 163 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. W zażaleniu z dnia 31 stycznia 2008 r. J.K. wniósł o zmianę orzeczenia o kosztach i zasądzenie na jego rzecz, zgodnie z przedstawionym na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. spisem poniesionych kosztów, kwoty 351 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz o zasądzenie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. kosztów postępowania zażaleniowego. Postanowieniem z dnia 20 marca 2008 r. Sygn. akt. II OZ 235/08 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie wskazując w uzasadnieniu, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 163 zł nie wskazał jakie koszty składają się na tę kwotę, czyli jakie poniesione koszty uznał za niezbędne do celowego dochodzenia praw. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił przy tym, iż skoro skarżący złożył spis kosztów, które jego zdaniem należą do niezbędnych kosztów postępowania, to Sąd orzekając w tym przedmiocie powinien wskazać, które koszty zostały skarżącemu zwrócone, a które żądania skarżącego są bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej w dalszej części jako u.p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 u.p.p.s.a., art. 203 u.p.p.s.a. i art. 204 u.p.p.s.a. Wynikająca z tego przepisu a obowiązująca w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasada koncentracji kosztów postępowania nakazuje Sądowi rozstrzygać o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w tych przypadkach w których Sąd umarza postępowania na zasadzie art. 54 § 3 u.p.p.s.a (uwzględnienie przez organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono skargi w całości w zakresie swojej właściwości ) lub art. 118 § 2 u.p.p.s.a (umorzenie postępowania w sprawie w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne, jeżeli skarga na akt lub czynność wydane lub podjęte na podstawie ustaleń, o których mowa w art. 117 § 1 u.p.s.a nie zostanie wniesiona lub zostanie oddalona), jak również w postępowaniu kasacyjnym w przypadku zarówno oddalenia skargi, jak i uwzględnienia skargi kasacyjnej. Wskazane rozstrzygnięcie o kosztach znajduje uzasadnienie w brzmieniu art. 200 wymienionej ustawy procesowej, który konstytuuje ogólną zasadę, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez "zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw" należy rozumieć zwrot kosztów nieodzownych, umożliwiających dochodzenie swoich praw. Jednocześnie art. 205 § 1 wymienionej ustawy procesowej precyzuje, że do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, przy czym suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy uznać należy, że wniosek skarżącego jest zasadny jedynie w zakresie zwrotu kwoty 163 zł na którą składają się - opłata sądowa od skargi – 100 zł - koszty osobistego stawiennictwa skarżącego na rozprawę w dniu 6 grudnia 2007 r., bezpośrednio poprzedzającą wydanie wyroku na które składały się: koszt przejazdów skarżącego do i z Sądu w dniu 6 grudnia 2007 r. – 13 zł i równowartość utraconego w tym dniu przez niego zarobku w kwocie - 50 zł. Natomiast w ocenie Sądu nie jest uzasadnione żądanie przyznania skarżącemu pozostałych kosztów, wyszczególnionych przez niego w złożonym na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. spisie (k. 139 akt sądowoadministracyjnych pkt 2-7). Poczyniona w tym zakresie uznaniowa ocena Sądu skłania do przekonania, iż pozostałe koszty poniesione przez skarżącego w związku z nieobowiązkowym stawiennictwem na terminach nie były obiektywnie wymagane do tego aby mógł on skutecznego zrealizować w tym postępowaniu (vide: wyrok uwzględniający skargę) swojego prawa jako strony do należytej, dokonywanej niezależnie od zarzutów skargi, kontroli przez sąd administracyjny legalności działań organu administracji publicznej. Jednocześnie dodać należy, iż zawarty w pkt 2 zażalenia wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest nieuzasadniony skoro z akt sprawy nie wynika, jak również sam skarżący nie wykazał aby poniósł on z tego tytułu jakiekolwiek koszty. Mając na względzie powołane okoliczności należało – zgodnie z przepisami art. 200 u.p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 u.p.p.s.a. orzec jak w sentencji.