II SAB/Wr 1402/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z 29.11.2024 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 23.12.2024 r. skarżący został wezwany do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone 21.01.2025 r. Skarżący przy piśmie z 22.01.2025 r. nadesłał kopię ponaglenia złożonego do organu w dniu 07.11.2024 r. Ponaglenie zostało złożone w trybie art. 37 i art. 217 § 2, § 3 k.p.a. na bezczynność organu w przedmiocie niewydania zaświadczenia potwierdzającego złożenie wniosku o pobyt czasowy i pracę. Skarżący wprost wskazał, że nie złożył ponaglenia na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Podając przyczynę niezłożenia ponaglenia w sprawie dotyczącej uzyskania zezwolenia skarżący wskazał na ustawę o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024, poz. 854), w świetle której nie można zastosować przepisów o bezczynności i przewlekłości w sprawach zezwoleń pobytowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wskazane w pkt. 1-5 tego przepisu) wniesienie jej jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich albo Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a. Ponadto, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie przez skarżącego trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie do sądu skargi na przewlekłość prowadzonego postępowania przez organ administracji publicznej. Spełnienie warunku wniesienia ponaglenia należy oceniać w ścisłym związku z czynnością, której dotyczy skarga na bezczynność lub przewlekłość. Jeśli bowiem przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłość organu w wydaniu decyzji administracyjnej, wniesienie skargi musi zostać poprzedzone ponagleniem kwestionującym bezczynność lub przewlekłość organu w wydaniu decyzji. W realiach niniejszej sprawy skarżący zakwestionował przewlekłość organu w zakresie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z nadesłanej przez skarżącego kopii ponaglenia wynika jednak, że wniesienie skargi nie zostało poprzedzone ponagleniem w zakresie zgodnym z przedmiotem zaskarżenia. Skarżący w ponagleniu kwestionował bezczynność organu w przedmiocie niewydania zaświadczenia potwierdzającego złożenie wniosku o pobyt czasowy i pracę, a nie przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, co stanowi przedmiot skargi wywiedzionej do tutejszego sądu. Z wyżej opisanych względów brak ponaglenia w zakresie przewlekłości organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę równoznaczne jest z niespełnieniem warunku dopuszczalności skargi z art. 53 § 2b p.p.s.a. W tej sytuacji uznać należało, że w niniejszej sprawie nie został wyczerpany tryb przewidziany we wskazanym wcześniej art. 37 k.p.a. Powyższa okoliczność obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.