II SAB/Wr 1410/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi N. K. na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 października 2025 r. N. K. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzeń Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 listopada 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej, a także do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 4 grudnia 2025 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 19 akt sądowych), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniu nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, czy podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak stanowi z kolei art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Wskazać również należy, że stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi została skutecznie doręczona w dniu 4 grudnia 2025 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 19 akt sądowych). W tych okolicznościach termin do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych skargi upłynął z dniem 11 grudnia 2025 r. (czwartek). W terminie tym braki formalne skargi nie zostały jednak usunięte. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.