II SAB/Wr 1438/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda, Sędziowie Asesor WSA Marta Pawłowska, Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 14 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi O. M. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i prowadzenie działalności gospodarczej I. stwierdza, że Wojewoda Dolnośląski dopuścił się bezczynności; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Wojewodę Dolnośląskiego do wydania aktu w terminie 60 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; IV. dalej idącą skargę oddala; V. zasądza od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz skarżącej kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca (O. M. S.), działając przy pomocy profesjonalnego pełnomocnika, wniosła w dniu 13.09.2021 r. skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda, organ administracji), polegającą na niedotrzymaniu terminów załatwienia sprawy z jej wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i prowadzenie działalności gospodarczej – złożonego 19.06.2021r. Działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 8, art. 50 § 1 i art. 53 § 2b ustawy z 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.z 2022 r., poz. 329 - dalej: p.p.s.a.), skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 35 § 1- 3 i art. 36 § 1 k.p.a. Na tej podstawie wniosła o: 1. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w trakcie prowadzenia postępowania; 2. zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez organ I instancji odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 3. przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 6000 zł oraz 4. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Skarżąca uzasadniła wnioski i zaprezentowała swoje stanowisko. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie, wskazując na typowe przyczyny opóźnienia w procedowaniu w tego rodzaju sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na bezczynność organu w sprawie z wniosku skarżącej o wydanie decyzji zezwalającej na pobyt czasowy i prowadzenie działalności gospodarczej okazała się uzasadniona, albowiem z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 ani w terminie wskazanym w art. 36 k.p.a. Analiza akt administracyjnych sprawy dowodzi, że 19.06.2021 r. skarżąca wniosła do Wojewody wniosek w przedmiotowej sprawie. Na początku kolejnego miesiąca – 08.07.2021 r. organ zwrócił się do organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo Państwa o przekazanie niezbędnych informacji mogących mieć wpływ na rozpatrywanie wniosku skarżącej. Następnie w związku z brakiem jakichkolwiek informacji odnośnie statusu sprawy 12.08.2021 r. skarżąca złożyła ponaglenie na działanie organu. Powyższe ustalenia wskazują, że organ pozostawał w sprawie bezczynny, naruszając w ten sposób zasady i terminy określone w art. 35, art. 36 oraz w art. 8 i art. 12 k.p.a. Okres zwłoki organu, który od daty złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i prowadzenie działalności gospodarczej, tj. 19.06.2021 r. do dnia 28.09.2021 r. podjął w sprawie jedynie jedną czynność (wystąpienie z wnioskiem do m.in. KWP we Wrocławiu i ABW), przekracza terminy określone w przepisach, a w sprawie nie zachodzą okoliczności, które mogłyby usprawiedliwić opieszałe działanie Wojewody. Z tych też względów Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdził, że w prowadzonym postępowaniu organ dopuścił się bezczynności (pkt I sentencji wyroku). Jednocześnie biorąc pod uwagę jedynie 3-miesięczny okres od momentu złożenia wniosku do czasu przekazania ponaglenia do Urzędu do Spraw Cudzoziemców, Sąd uznał, że bezczynność organu administracji nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II sentencji wyroku). Wobec braku przekazania przez organ informacji o wydaniu decyzji załatwiającej wniosek złożony w niniejszej sprawie, Sąd zobowiązał Wojewodę do załatwienia sprawy przez wydanie aktu kończącego postępowanie, w terminie 60 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 112a ust. 1 ustawy o cudzoziemcach oraz art. 13 ust. 1 ustawy z 17.12.2021 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r., poz. 91) i art. 35 § 4 k.p.a. (pkt III sentencji wyroku). Odnosząc się do wniosku skarżącej złożonego na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 7 p.p.s.a., jak i zgodnie z przyznaną prawem kompetencją (Sąd "może") jednocześnie nie będąc związany wnioskami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), Sąd nie przyznał jakiejkolwiek sumy pieniężnej wnioskowanej przez skarżącą. Wpływ na to miał przede wszystkim dość krótki upływ czasu występujący od dnia złożenia wniosku do dnia wystosowania ponaglenia do organu wyższego stopnia, a następnie skargi. Dlatego w tym zakresie Sąd skargę oddalił (pkt IV sentencji wyroku). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. (pkt V sentencji wyroku).